Αλέξανδρος Αντωνίου: Ό,τι πωλείται δεν πουλιέται

 

Alex 2Ο Αλέξανδρος Αντωνίου γεννήθηκε στην Αθήνα. Από πολύ νωρίς διαπίστωσε ότι η γραφή στίχων αποτέλεσε πεδίο  συνεχούς δημιουργικότητας, τρόπο έκφρασης και αποτύπωσης σκέψεων και συναισθημάτων. Πραγματοποίησε μουσικές σπουδές και πειραματίστηκε σε διάφορα μουσικά όργανα, γεγονός που ενδυνάμωσε και διεύρυνε τις γνώσεις του στους ηχητικούς συνδυασμούς. Το 2002 κυκλοφόρησε την πρώτη του, δισκογραφική δουλειά, με τίτλο "ΣΕ ΜΙΑ ΠΛΑΝΗ", σε στίχους και μουσική του ιδίου.To 2007 συνεργάστηκε με τον αείμνηστο Σταμάτη Μεσημέρη ενώ τον Απρίλιο του 2010 κυκλοφόρησε το δεύτερο προσωπικό του CD, με τίτλο: "ΔΕΝ ΕΧΩ ΝΕΑ...". Το 2015 συνεργάστηκε  με τον Μίλτο Πασχαλίδη, για την ηχογράφηση του τραγουδιού του “Ό,τι Πωλείται Δεν Πουλιέται”,  το οποίο ακούστηκε πρόσφατα στην εκπομπή Bill and the Kidd του Alma Radio. Σύντομα θα έχουμε τον ίδιο και τους συνεργάτες του κοντά μας (στην ίδια εκπομπή) για μια ζωντανή παρουσίαση παλαιών και νέων τραγουδιών.  Πρόκειται για άνθρωπο απλό, ευθύ και ειλικρινή στοιχεία τόσο  αυτονόητα αλλά και τόσο δυσεύρετα στις μέρες μας. Η συνέντευξη που ακολουθεί καταδεικνύει τα στοιχεία αυτά. 

 

Πότε, πώς και γιατί ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μουσική;

Από πολύ μικρός. Θυμάμαι ένα παιδικό αρμόνιο – synthesizer, που είχε ο πατέρας μου και μου είχε κάνει εντύπωση πόσους διαφορετικούς ήχους μπορούσε να βγάλει. Λίγο αργότερα με έγραψε στο ωδείο με σκοπό να μάθω πιάνο. Στην πορεία με μάγεψε το ηλεκτρικό μπάσο με αποτέλεσμα να κάνω “στροφή” ξεκινώντας μαθήματα μπάσου. Ύστερα ήρθαν τα στιχάκια μου. Τότε μου γεννήθηκε η ιδέα να τα συνδυάσω με μουσική. Ο αδελφός μου έπαιζε κιθάρα και με βοήθησε πολύ δείχνοντάς μου τα πρώτα ακόρντα (σίγουρα μου ήταν πιο εύκολο να προσαρμοστώ στο όργανο μια και η “προϋπηρεσία” στο μπάσο αποδείχθηκε πολύ χρήσιμη). Κάπως έτσι φτιάχτηκαν τα πρώτα μου τραγουδάκια.  

Πότε κατάλαβες ότι είχες ιδιαίτερες ικανότητες  ή ότι σου άρεσε η μουσική και η ενασχόληση με αυτήν;

Αδυνατώ να προσδώσω στον εαυτό μου τον όρο “ιδιαίτερες ικανότητες”. Η μουσική μού άρεσε ανέκαθεν. Από την στιγμή που σκάρωσα το πρώτο μου τραγουδάκι, στην προεφηβική μου ηλικία, ήταν σαν να άνοιξε μια πόρτα στην ψυχή μου. Ήταν κάτι φωτεινό. Όσα δεν μπορούσα ή φοβόμουν να πω, τα έντυνα με μουσική και έβρισκα διέξοδο. Δεν μπορώ να πω ότι μεγαλώνοντας μού έγινε συνήθεια, αλλά σίγουρα έγινε ανάγκη. Την ίδια ανάγκη κουβαλάω ακόμα.

 

Alex 5

 

Ποιά ήταν η πρώτη σου συνεργασία; Υπήρξε επιτυχημένη και τι εμπειρίες αποκόμισες για τη συνέχεια;

Η πρώτη μου συνεργασία ήταν με τον αείμνηστο Σταμάτη Μεσημέρη. Δουλέψαμε μαζί τρία χρόνια. Τρία χρόνια που φυλάω με μεγάλη αγάπη στην καρδιά και το μυαλό μου. Ετοιμάσαμε και παρουσιάσαμε ένα υλικό από ακυκλοφόρητα τότε τραγούδια, με τίτλο “Στα κύματα δραπέτες”. Δουλέψαμε πολύ! Η υπομονή του, το πείσμα και η πίστη του, σ’ αυτό που κάναμε, ήταν σχολείο για μένα. Κρίμα που δεν καταφέραμε να ολοκληρώσουμε την προσπάθειά μας με έναν δίσκο, που ήταν και ο στόχος μας. Ο Σταμάτης για μένα ήταν φίλος και δάσκαλός μου. Χωρίς αυτόν δεν θα είχα καταφέρει να κάνω όσα μπορώ να κάνω τώρα.

Ποιες ήταν οι πιο ενδιαφέρουσες συνεργασίες που έκανες στα χρόνια που είσαι στο χώρο της μουσικής;

Σίγουρα η προαναφερθείσα και αυτή με τον Μίλτο Πασχαλίδη στο τραγούδι “Ό,τι Πωλείται Δεν Πουλιέται”.

Τον ευχαριστώ από καρδιάς, που με το ταλέντο, την εμπειρία και την ευαισθησία του μου έκανε την τιμή να δώσει φωνή στους στίχους μου.

 

Alex 3 ΑντιγραφήΣτην Ελλάδα του ατομικισμού, της αδιαφορίας και της δημιουργικής αδυναμίας, πώς επιβιώνει ένας δημιουργικός καλλιτέχνης; Υπάρχουν οι δυνατότητες να επικοινωνήσει μέσω της τέχνης του με τον απλό κόσμο;

Δεν θεωρώ πως στην Ελλάδα, σήμερα, υπάρχει δημιουργική αδυναμία. Αντίθετα υπάρχουν πολλές δημιουργικές δυνάμεις, σε όλους τους τομείς, που δυστυχώς οι περισσότερες είναι εγκλωβισμένες. Η επιβίωση ενός δημιουργικού καλλιτέχνη και ιδιαίτερα νέου, είναι αρκετά δύσκολη. Όσον αφορά τον χώρο μας, παρόλο που υπάρχουν πολλές μουσικές σκηνές και το διαδίκτυο, η επικοινωνία του καλλιτέχνη με το κοινό δεν είναι εύκολη υπόθεση.  

Πώς επηρέασε η διάδοση του Internet τη μουσική βιομηχανία και τους καλλιτέχνες τα τελευταία χρόνια; Είναι τελικά σύμμαχος ή εχθρός για τους καλλιτέχνες;

Θα έλεγα και σύμμαχος και εχθρός. Το διαδίκτυο, σίγουρα, δίνει βήμα στον καλλιτέχνη να επικοινωνήσει την δουλειά του και αυτό είναι καλό. Το κακό είναι που κάθε νέος καλλιτέχνης κινδυνεύει να χαθεί μέσα στην ομίχλη της υπερπληροφόρησης. Η δυσκολία είναι να γίνει αντιληπτός και να ξεχωρίσει. Η μουσική βιομηχανία έχει επηρεαστεί πολύ αρνητικά από τα καινούργια δεδομένα της εποχής και προσπαθεί να προσαρμοστεί στην νέα κατάσταση.

Ποιό θεωρείς το σημαντικότερο πρόβλημα της σημερινής ελληνικής μουσικής;

Είναι πραγματικά μια δύσκολη ερώτηση και η απάντηση δεν είναι μία αλλά πολλές, ανάλογα σε πόσες υποερωτήσεις αναλύεται η κύρια ερώτηση. Η ελληνική μουσική έχει βαθιές ρίζες στον χρόνο, που για τους νεότερους μπορούν να αποτελέσουν οδηγό. Όσο υπάρχουν καλοί συνθέτες, καλοί στιχουργοί, καλοί ερμηνευτές· άνθρωποι που αγαπούν την μουσική, το πρόβλημα εκμηδενίζεται και η ίδια η μουσική δεν απειλείται από κανέναν. Μακάρι να έφταναν στα αυτιά του κόσμου περισσότερα τραγούδια φτιαγμένα από τέτοιους ανθρώπους.  

 

Alex 7Γιατί δεν είναι διαδεδομένη η διαδικτυακή διδασκαλία με δωρεάν επίδοση μέρους μαθημάτων, όπως σε πολλά κράτη ανά την υφήλιο ; Δεδομένου ότι πλέον υπάρχουν λογισμικά που βοηθούν στην εξ αποστάσεως εκμάθηση μουσικού οργάνου.

Είναι αλήθεια πως η τεχνολογία, πλέον, παρέχει τέτοιες δυνατότητες. Το ότι δεν είναι διαδεδομένος ένα τέτοιος τρόπος εκμάθησης, ίσως να οφείλεται στην επιφυλακτικότητά μας. Για να είμαι ειλικρινής, παρόλο που δεν έχω σχετική εμπειρία, είμαι κι εγώ επιφυλακτικός, όσον αφορά την αποτελεσματικότητα τέτοιων μαθημάτων. Όσο καλή και μεγάλη οθόνη αν έχει κάποιος, κάρτα γραφικών και ήχου και καλά ηχεία, η άποψή μου είναι πως τίποτα από όλα αυτά δεν μπορεί να αντικαταστήσει την πραγματική επαφή του δασκάλου με τον μαθητή. Άλλωστε, την πραγματική επαφή, δυστυχώς, συνεχίζουμε να την χάνουμε, καθηλωμένοι πίσω από μια οθόνη, ζώντας μια ζωή γεμάτη με χιλιάδες εικονικούς φίλους και απέραντη μοναξιά.  

 

Τι θα έλεγες στους νέους που θέλουν να ασχοληθούν επαγγελματικά με τη μουσική στην χώρα μας, βάσει προσωπικής εμπειρίας;

Θα τους έλεγα πως κανείς και τίποτα δεν μπορεί να τους στερήσει το όνειρο. Θέλει υπομονή, επιμονή, πολλή δουλειά, πίστη και τον αστάθμητο παράγοντα “τύχη” στο πλευρό τους. Να προσέχουν τις επιλογές τους και να θωρακίσουν το στομάχι τους.  Ό,τι λέω και σε μένα δηλαδή…

Ποια είναι τα σχέδια σου για το φετινό χειμώνα. Ετοιμάζεις κάποιες εμφανίσεις; Εμφανίζεστε ήδη κάπου;

Τα σχέδια μου για τον φετινό χειμώνα, σε μία πρόταση: Δισκογραφικό υλικό και εμφανίσεις.  Ξεκινώντας από το δισκογραφικό υλικό, είναι κάτι καινούργιο για ‘μένα, από πολλές απόψεις. Στιχουργικά, συνθετικά και ενορχηστρωτικά. Αποτελείται από τραγούδια βιωματικά, τραγούδια επίκαιρα, τραγούδια “αληθινά”. Χρησιμοποιώντας έναν αδόκιμο όρο, στόχος μου είναι να αποτελέσουν ένα ειλικρινές σύνολο – έναν ειλικρινή δίσκο. Βρίσκεται στο στάδιο της ολοκλήρωσης και αυτό με κράτησε στο στούντιο και μακριά από τα live τον Ιανουάριο. Όσον αφορά τις εμφανίσεις, έχω την τύχη να συνεργάζομαι, επί σκηνής, με φίλους και εξαιρετικούς μουσικούς. Τον Πέτρο Χατζηγεωργίου στα πλήκτρα, τον Σπύρο Νεόφυτο στην ηλεκτρική κιθάρα, τον Γιώργο Μπαρμπέρη στα τύμπανα και τον Αγησίλαο Σαμαράκη στο ηλεκτρικό μπάσο. Περνάμε πραγματικά καλά μαζί και δεν το λέω σαν ένα κλισέ σχόλιο, που ακούμε κατά καιρούς, αλλά σαν γεγονός. Αυτό είναι κάτι που το εισπράττει και ο κόσμος. Υπάρχουν προγραμματισμένες εμφανίσεις από τον Φεβρουάριο και μένουν να ανακοινωθούν οι ημερομηνίες. Επομένως, για όσους ενδιαφέρονται, “μείνετε συντονισμένοι”.

Κείμενο: Bill and the Kidd