Έχε το νου σου στο παιδί ...

«Έχε το νου σου στο παιδί». Αυτό δεν έγραψε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος; Αυτό δεν τραγούδησε πρώτος ο Παύλος Σιδηρόπουλος και πολλοί άλλοι καταξιωμένοι καλλιτέχνες μετά από αυτόν;

Έχε το νου σου στο παιδί. Μα για ποιο παιδί μιλάνε; Μήπως κάποιοι δεν είμαστε ακόμη παιδιά; Μήπως κάποιοι άλλοι δεν μεγάλωσαν απότομα, γιατί έτσι το έφεραν οι καταστάσεις, και μέσα τους βρίσκεται κρυμμένο βαθιά ένα παιδί;

Έχε το νου σου στο παιδί. Πόσοι έχουν την ανάγκη να ζήσουν πάλι στη μητρική αγκαλιά… Πόσοι είναι αυτοί που θα ήθελαν να μην έχουν έγνοιες και να ζουν σαν παιδιά… Να μη χρειάζεται να ξυπνούν κάθε πρωί και να πηγαίνουν στη δουλειά. Η μόνη απασχόλησή τους να είναι το παιχνίδι στις αλάνες. Ο μόνος πόνος τους να είναι αυτός από τα χτυπήματα στα γόνατα.

Έχε το νου σου στο παιδί. Είναι πολλά εκείνα τα «μεγάλα παιδιά» που ακόμη ονειρεύονται τι θα γίνουν όταν μεγαλώσουν. Είναι πολλά εκείνα τα «μεγάλα παιδιά» που λένε μικρά ψέματα πιστεύοντας ότι δεν θα πιαστούν ποτέ. Είναι πολλά εκείνα τα «μεγάλα παιδιά» που περνούν έξω από τις παιδικές χαρές και θέλουν να παίξουν.

Έχε το νου σου στο παιδί. Μα, πάνω από όλα, έχε το νου σου στο παιδί που κρύβεις μέσα σου. Γιατί, αν γλιτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα!

by Αλεξάνδρα Ασπιώτη 

 

 
 

page 2