Έπρεπε; Ναι έπρεπε…

Την άξιζε την αγάπη σου Πηνελόπη ο Ίωνας και ας μην κατέληξε σε γάμο η σχέση σας. Έγινε πηγή έμπνευσης και οδήγησε τις σκέψεις σου σε μονοπάτια αδιάβατα που η χάραξή τους άφησε σημάδια ανεξίτηλα. Κοιμήσου ήσυχη πια γιατί χάρη στον έρωτά του έγινες αυτό που έγινες, χωρίς αυτόν θα ήσουν λίγη, δε θα σε θυμόμασταν καν…
 
Έπρεπε Βασιλική, μην τους ακούς, ησύχασε. Ο Στέργιος σε άφησε στη μνήμη μας. Εξαιτίας του έγινες τραγούδι. Τι κι αν δεν τον παντρεύτηκες ποτέ, εκείνο το φαρμάκι σε έσωσε από την ανωνυμία. Μη μετανιώνεις λοιπόν γιατί χωρίς αυτόν τον έρωτα θα ήσουν λίγη, δε θα σε θυμόμασταν καν…

Κι εσύ Παρασκευούλα μου μη λυπάσαι. Ας μη σε παντρεύτηκε ποτέ ο Ελευθέριος και ας έμεινε το νυφικό σου μες το κουτί. Σου χάρισε μερικές σελίδες στην Ιστορία, όχι την επίσημη μα την άλλη, αυτή που παρόλο που δε διδάχτηκε ποτέ χαράχτηκε στη μνήμη μας. Τον αγάπησες και αυτός σε αντάλλαγμα σου χάρισε την αιωνιότητα διαφορετικά θα ήσουν λίγη, δε θα σε θυμόμασταν καν…

Όλα στη ζωή συμβαίνουν για κάποιο λόγο, μόνο που πρέπει να περάσει πολύς καιρός για να αποκαλυφθεί. Πηνελόπη, Βασιλική, Παρασκευούλα κοιμηθείτε ήσυχες. Δε σας ξεχνάμε…

 

«Χριστίνα»