ΕΡΩΣ, ΘΕΡΟΣ, ΛΥΤΡΩΣΗ

Ο έρωτας κοπιάζει να βγάλει μεροκάματο επιβίωσης. Στις χαλεπές μέρες που διανύουμε χάνει τις δυνάμεις κατοχής του στα εδάφη του αυθορμητισμού, απώλεια σημαίνουσα για τη νομοτελειακή εξέλιξη των σχέσεων χημικής έλξης. Σε μια περίοδο εξασθένησης των ψυχικών φαινομένων θυελλωδών ανέμων πάθους, στην τρικυμία των ανθρωπίνων επιλογών βυθίζεται το συναίσθημα στις βραχονησίδες της εσωστρέφειας. Όταν αρχίσουμε να κάνουμε ιδιαίτερη αναφορά στη μειοψηφία του έρωτα στο Κοινοβούλιο της φαντασίας, η επικοινωνία εξασθενεί ως έννοια. Παραμένει με τη μηχανική υποστήριξη της συντροφικότητας στο κρεβάτι του νοσοκομείου περίθαλψης τραυματισμένων μορφών συζήτησης.

Μέσα στην πεζότητα της καθημερινότητας το συναίσθημα εξατμίζεται, η παλιά μυθική διάσταση των πραγμάτων απουσιάζει. Ο βαθμός δυσκολίας της κατανόησης ανεβαίνει δραματικά, τα βέλη του έρωτα παραμένουν απενεργοποιημένα στη μονοδιάστατη φαρέτρα της πρόκλησης. Στην περίοδο ισοπέδωσης των αξιών, της υπαρκτής κατάρρευσης των δομών της κοινωνικής συνοχής, ο καθένας αγαπά τις συσσωρευμένες του ψυχώσεις, γίνεται κυνικός ως προς την ανιδιοτελή προσέγγιση του ερωτικού υποκειμένου. Η ερωτική ανταπόκριση συναντά τα τεχνητά φράγματα της απόρριψης, χάνοντας την ορμητικότητα που τη διέπει, ως φυσικό στοιχείο έμφυτης ανάγκης για επιβράβευση του ποθητού στόχου μέσω της αποδοχής.

Ο έρωτας στα πεδία των αλαζονικών μαχών της ματαιοδοξίας, αγωνίζεται να επιβιώσει στον λάκκο με τα θηρία της αλλοτρίωσης. Η μαθητεία στα θρανία της ερωτικής θεωρίας πιθανόν να σας ωφελήσει στην ενδυνάμωση της αντίληψης περί της φυσιολογικής του παρουσίας στις πλέον χαλαρές διαπροσωπικές σχέσεις. Για να αποκτήσει τη δυναμική του οντότητα, ο έρωτας χρειάζεται αντικλείδι για τις προσβάσεις του στα χρηματοκιβώτια της τόλμης. Να ξεκινήσει την ηδονική του θητεία στο στρατόπεδο της φαντασίωσης, να ξαναβρεί τη χαμένη του αξιοπιστία, με κύριο χαρακτηριστικό δείγμα της αποδοχής του τον αυτοσεβασμό των εραστών, την κατάταξή τους στη λεγεώνα των επιθυμιών.

 

Το αγκάλιασμα πρέπει να βρει νέους τρόπους πριμοδότησης της αυθόρμητης κίνησης, η διστακτικότητα δεν υποθάλπει την εγγύτητα, η αμφιβολία ενεργοποιεί τη φοβία, τις ενοχές, τον φθόνο. Ερωδός η κλασική διαδρομή των αισθήσεων για τη λεωφόρο του πόθου, μπορείς να οδεύσεις ανεπηρέαστος από συμβάσεις, μεθυσμένος από την τύφλα του έρωτα, ξεκλειδώνοντας τους σκουριασμένους κανόνες ηθικής ανάτασης, φτάνοντας στην επιθυμητή πηγή της αποδοχής, γεμίζοντας τις χούφτες της ψυχής σου γάργαρα φιλιά και δροσερά χάδια, που ξεδιψάνε τις στεγνές ‒λόγω ξηρασίας ευκαιριών‒ προθέσεις για αμαρτίες εξ υγιούς προθέσεως.

 

 

Γιώργος Μιχαλόπουλος