Όσα πόθησα κι απώθησα...!

tettix 2Αγαπώ…

…τα μικρά μαύρα αυτοκίνητα… και τα ακριβά διθέσια…

…τα ανδρικά σκούρα τζιν πουκάμισα και τα μπεζ παντελόνια…

…τα θολά σκούρα βλέμματα και τα υπομειδιάματα…

…τα κομψά αρώματα που παίζουν ανάλαφρα με την όσφρηση κι αφήνουν μιαν ηδύτητα…

…τα καφέ των Εξαρχείων με τις χρωματιστές καρέκλες σκηνοθέτη…

...τις ανομολόγητες σκέψεις που βιάζονται να πετάξουν σαν γοργοφτέρουγα πουλιά…

…τις αισθήσεις σε εγρήγορση…

…το παθιασμένο tango…

…το άλικο χρώμα…

…τους χορταριασμένους λόφους και το άρωμα του φρεσκοθερισμένου χωραφιού…

…τα πυκνά φυλλώματα και τη σκοτεινιά του παρθένου δάσους…

…όλες τις γήινες αποχρώσεις από το σκούρο καφέ ως την ώχρα…

…την καλοκαιρινή καταιγίδα και τη μυρωδιά του βρεγμένου χώματος…

…το άσπιλο χιόνι και τα μακριά κρύσταλλα πάγου στην κεραμοσκεπή…

…τη φλόγα που παιχνιδίζει στο τζάκι και την ανταύγεια της στην κόκκινη φλοκάτη…

…τα άγρια φιλιά και τα σαρκώδη χείλη…

…τα ραδινά κορμιά που θυμίζουν αρχαία αγάλματα…

…τα γαλάζια μάτια με τις πυκνές ξανθές βλεφαρίδες…

…τους συνεσταλμένους μελαγχολικούς ανθρώπους…

…τις τρυφερές παλάμες με τα μακριά δάχτυλα…

…τα μικρά χαμόγελα και τα βροντερά γέλια…

…τα σύννεφα και τους αιθεροβάμονες…

…τους ανοιχτούς χώρους και τα νεοκλασικά σπίτια…

…τα παιδιά που παίζουν ανέμελα και τους γέροντες που αγκαλιάζονται…

…τις βραχνές φωνές και τα αργόσυρτα λόγια…

…τα ανάλαφρα πηδηχτά βήματα…

…όσους ντύνονται με κλειστά τα μάτια…

…τις μεγάλες ανακαλύψεις και τις φωτογραφίες με μελάνι σουπιάς…

tettix 3…τον Τάμεση, τον Σηκουάνα, τον Τίβερη και τη Μικρή Γοργόνα…

…τα πέτρινα τοξωτά γεφύρια και τις νεροτριβές…

…τα στιλπνά σγουρά μαύρα μαλλιά…

…τους αμήχανους όταν λένε «μάλιστα!»

…τους αλαφροΐσκιωτους και τους κατατρεγμένους…

…τα τρικάταρτα ιστιοφόρα με τα άσπρα πανιά…

…τον φλοίσβο και τα πόδια που χώνονται στη χρυσή άμμο…

…τις πασχαλίτσες, τα τζιτζίκια και τ’ αραβικά άλογα…

…τις ορχιδέες, τις παπαρούνες και τους ασφόδελους…

…τον Μπουκόφσκι, τον Λόρκα και τον Τσε Γκεβάρα…

…τους λαϊκούς στίχους και την ηπειρώτικη πεντατονία…

…τα μεσαιωνικά κάστρα με τους πύργους και τις τάφρους…

…τους γοτθικούς ναούς με τις οξυκόρυφες αψίδες και τα πολύχρωμα βιτρώ…

…τα υγρά σκοτεινά σοκάκια και τους ανηφορικούς φιδίσιους δρόμους…

…τους ψηλούς πέτρινους τοίχους με τους κισσούς…

…τους κεραυνοβόλους αλλά άμωμους έρωτες…

…τις έναστρες νύχτες και την αυγουστιάτικη πανσέληνο…

…τους οραματιστές, τους ρομαντικούς και τους επαναστάτες…

…τα δημοτικά τραγούδια και τα μελοποιημένα ποιήματα…

…τους ψιθύρους, τις εκκωφαντικές σιωπές και τα οξύμωρα σχήματα…

…τους μικρούς στόχους και τις μεγάλες προσδοκίες…

…τα στυλάτα μπουκάλια των παλιών αρωμάτων…

…τους μετανιωμένους εραστές…

…τ’ αρχαία ερείπια, τα κιονόκρανα και τα σπασμένα ακροκέραμα…

…τους ηττημένους, τους εν δυνάμει νικητές…

…τη στιγμή μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος που λέγεται παρόν…

Αγαπώ… τη ΖΩΗ…!