Θάρρος και Αισιοδοξία

 

θαρος 2Οι προσπάθειες χιλιετιών, για γνώση και πρόοδο, ευοδώθηκαν στους δυο τελευταίους αιώνες. Ο άνθρωπος, με βασικά προσόντα το θάρρος και την αισιοδοξία προσπάθησε και συνεχίζει να προσπαθεί για να κερδίσει κάθε τι που θα κάνει τη ζωή του καλύτερη έτσι ώστε να μπορεί να προσφέρει στην πολύπαθη ανθρωπότητα ως «αέναο γέρας» τα κέρδη του αγώνα του.

Και πώς να μην κάνει λάβαρο τις ψυχικές του δυνάμεις αφού η αισιοδοξία θα του επιτρέψει να βλέπει το μέλλον με χαρά και ελπίδα, ενώ το θάρρος θα γίνει το μέσον με το οποίο τα εμπόδια, που στέκουν στον δρόμο του, θα συντριβούν και θα παραμεριστούν έτσι ώστε να φθάσει στην πολυπόθητη νίκη.

Έχοντας ως βοηθούς το θάρρος και την αισιοδοξία θα μπορέσουμε να λύσουμε τα κάθε είδους καθημερινά προβλήματα που κάνουν δύσκολη τη ζωή μας και μας στερούν αυτή τη χαρά. Μ’ αυτό τον τρόπο θα κατανοήσουμε πλήρως την αξία του αγώνα και θ’ αντιληφθούμε τη σημασία της εργασίας και της νίκης.

 

" Το θάρρος κάνει, πολλές φορές

το ακατόρθωτο κατορθωτό "

 

Το θάρρος συμβάλλει καταλυτικά στη ζωή μας όπως, άλλωστε, και η αισιοδοξία! Είναι τα στοιχεία που μας οδηγούν σε μια νέα θεώρηση των πραγμάτων. Η αισιοδοξία θα κάνει τον άνθρωπο να πιστεύει πάντα ότι η αποτυχία δεν είναι καταστροφή, ούτε συμφορά ή στασιμότητα. Η αισιοδοξία είναι αυτή που μετατρέπει τη θέλησή του σε δύναμη και τον οδηγούν στη σκέψη πως οι αποτυχίες δεν είναι παρά το μέσον προς τη γνώση, του δίνουν νέα φτερά για να μπορέσει να βαδίσει καινούριους δρόμους, να κοιτάξει σε νέους ορίζοντες, και έχει νέες δυνατότητες και ευκαιρίες.

Το θάρρος κάνει, πολλές φορές, το ακατόρθωτο κατορθωτό και ό,τι φαίνεται πως είναι αδύνατο το κάνει δυνατό κι αν χαθεί για λίγο το θάρρος, δίπλα μας στέκεται η αισιοδοξία, για να μας δείχνει το αύριο χωρίς τις πίκρες του παρελθόντος. Το θάρρος είναι ο μυστικός μας «φίλος» που μας κάνει να βλέπουμε τα σφάλματα όχι μοιρολατρικά, αλλά δυναμικά και να τα διορθώνουμε. Είναι το βάλσαμο που θα μας δώσει όλα εκείνα τα στοιχεία που απαιτούνται για ν’ αντέξουμε τον πόνο. Με τη σειρά της, η αισιοδοξία θα μας κάνει δυνατούς και θα βοηθήσει να δούμε τη ζωή κάτω από νέα δεδομένα έχοντας συντροφιά την πείρα από τα λάθη του παρελθόντος και τη σκληρότητα που ίσως κρύβουν οι εμπειρίες μας. Μας κάνει το «σινιάλο» να προχωρήσουμε … γιατί η ζωή ανήκει στους τολμηρούς!

θαρος 3Το θάρρος και η αισιοδοξία μας ωθούν στην αυτογνωσία, με αποτέλεσμα τα σφάλματα να περιορίζονται, οι επιτυχίες να γίνονται συχνότερες και να μην αναγκαζόμαστε να συγκρουόμαστε με τον ίδιο μας τον εαυτό. Μας οδηγούν να γνωρίζουμε καλύτερα τους άλλους, την ψυχοσύνθεση και τα συναισθήματά τους και μέσα από τις σκέψεις και τις διαθέσεις των ανθρώπων του περιβάλλοντός μας μπορούμε, πολλές φορές, να καταλάβουμε ποια θέση έχουμε εμείς μέσα στην κοινωνία. Είναι τα συστατικά που μας κάνουν μεγαλόψυχους, μας βοηθούν να δείχνουμε κατανόηση, να συγχωρούμε τους άλλους, να τους δεχόμαστε όπως είναι και ν’ αποφεύγουμε τις συγκρούσεις.

Ίσως όμως αναρωτηθούμε… μόνον οφέλη απορρέουν από το θάρρος και την αισιοδοξία; Είναι γεγονός ότι αρνητικά στοιχεία υπάρχουν αν η υπεραισοδοξία γίνεται οδηγός των πράξεων και όταν δεν υπάρχουν αντικειμενικές συνθήκες.

Η ιστορία μπορεί να μας αποδείξει τη σημασία του θάρρους και της αισιοδοξίας. Ο Αινείας, θαρραλέος κι αισιόδοξος, έφερε τους Τρώες στην Ιταλία και άφησε το όνομά του στην αιωνιότητα. Ο Οδυσσέας πάλι, τόλμησε και κατάφερε να φθάσει ζωντανός στην πατρίδα του. Ο Ζώης Καπλάνης, ένας ήρωας με διαφορετική σημασία όμως, είναι ένα ακόμα παράδειγμα. Ξεκίνησε φτωχός και αδύναμος. Τα μόνα όπλα του, το θάρρος και η αισιοδοξία. Αποτέλεσμα; Έγινε ένας από τους πιο σπουδαίους εθνικούς ευεργέτες.

Είναι λοιπόν σπουδαίες αρετές τόσο το θάρρος όσο και η αισιοδοξία. Σημαντικότερο όμως είναι να συνδυάζονται αρμονικά μεταξύ τους. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πόσο σπουδαίο είναι να καλλιεργούμε, ταυτόχρονα, τα δυο συστατικά, πριν να είναι πολύ αργά, πριν τα σφάλματα γκρεμίσουν τα όνειρα, πριν η καταιγίδα σαρώσει τη ζωή μας. Θάρρος και αισιοδοξία λοιπόν…. Δυο έννοιες πραγματικά σπουδαίες… δύο έννοιες που κινούν και καθορίζουν τη ζωή του καθενός!

Κείμενο: Ελένη Σκιαδά

 

 

 
 

page 2