Δυσκολίες και αποτυχίες στη ζωή

 

H ζωή μας, είναι γεμάτη από λύπες και χαρές, από δάκρυα και γέλια και γενικά από αντίθετες μεταξύ τους καταστάσεις. Πως θα μπορούσε άλλωστε να συνέβαινε διαφορετικά, αφού η αρχή και το τέλος της, η γέννηση δηλαδή και ο θάνατος, είναι πράγματα  αντίθετα και ασυμβίβαστα μεταξύ τους. Μα δεν είναι αμέτοχο σε όλο αυτό το τραγέλαφο και το ίδιο το άτομο.thumbnail Difficult Life Situations and How to Handle Them 

Από μικρός ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται ότι για να πραγματοποιήσει για παράδειγμα ένα στόχο, πρέπει να ξεπεράσει διάφορες δυσκολίες, είτε αυτές προκύπτουν από τον ίδιο του τον εαυτό, είτε από τους άλλους, είτε από την τύχη. Μαθαίνει ότι η υπομονή είναι αρετή, αφού οδηγεί στην επιτυχία. Όσο δυσκολότερος είναι ο στόχος, τόσο μεγαλύτερα  είναι και τα εμπόδια. Οι προσπάθειες για την υπερνίκησή τους, πάρα πολλές φορές αποτυγχάνουν και έτσι μαθαίνει τελικά ότι η υπομονή είναι η μισή αρετή. Η άλλα μισή είναι επιμονή. Με αυτό τον τρόπο τα εμπόδια, οι δυσκολίες ξεπερνιούνται και ο στόχος γίνεται ορατός, γίνεται κτήμα.

Αυτή η διαρκής εναλλαγή των δυσκολιών, δίνουν στα άτομα και κάτι «εκ των ων ουκ άνευ», τους προσφέρουν τις εμπειρικές γνώσεις. Κάθε στόχος, κάθε υπερνίκηση δυσκολιών, αποδίδει γνώση, είτε το αποτέλεσμα είναι θετικό, είτε αρνητικό. «Να εύχεσαι να είναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώση» όπως λέει και στην Ιθάκη του ο Καβάφης. Τα λάθη λιγοστεύουν, οι επιτυχίες πολλαπλασιάζονται. Οι γνώσεις έχουν το προβάδισμα γιατί οι στόχοι θα βελτιωθούν, οι αποτυχίες θα περιορισθούν.

Και αυτό θα γίνει γιατί με τη δοκιμασία των δυσκολιών, θα υπάρξει προβληματισμός. Θα βρούμε γρήγορα τις αιτίες που οι δυσκολίες δεν ξεπερνιούνται, θα καταφύγουμε στην αυτογνωσία και στην αυτοκριτική. Δεν φταίνε οι άλλοι. Τις περισσότερες φορές, φταίει η έλλειψη γνώσης του εαυτού μας. Αυτή μας εμποδίζει να περάσουμε από τον κόσμο του ονείρου στη πραγματικότητα, δεν μας βοηθά να δούμε τις πραγματικές ικανότητες και κρίσεις και έτσι πολλές φορές, ιδίως στη νεανική ηλικία, βάζουμε στόχους ανώτερους από τις δυνάμεις μας και συνακόλουθα οι δυσκολίες γίνονται ανυπέρβλητες. Επομένως για να μην προδίδουμε τις προσδοκίες μας, για να μην καταναλώνουμε άσκοπα τις δυνάμεις μας, πρέπει πρώτα να καταφύγουμε στην αυτογνωσία και την αυστηρή κριτική, για να βάζουμε στόχους πραγματοποιήσιμους. Η σχετικότητα βέβαια ισχύει και εδώ, αφού ο Πολιτισμός είναι δημιούργημα ηρώων, που οι στόχοι τους ήταν μεγαλύτεροι από τις δυνάμεις τους.

1756Η ιστορία, με  άπειρα παραδείγματα, μας δίνει την εικόνα ανθρώπων που ωφελήθηκαν ή καταστράφηκαν από τις δυσκολίες και τις αποτυχίες. Ο Δημοσθένης, ο μεγαλύτερος ρήτορας όλων των αιώνων, ήταν τραυλός! Οι δυσκολίες δεν τον τρόμαζαν και αφού θεράπευσε το φωνητικό του ελάττωμα, έγινε πρότυπο, όχι μόνο ρητορικής αλλά και θάρρους. Μα και σήμερα,  πόσοι και πόσοι δεν καταστρέφονται στην πρώτη δυσκολία ή αποτυχία; Πόσοι δεν αναγεννιούνται μετά την καταστροφή, σαν Φοίνικες μέσα από τις στάχτες τους;

Τη σημασία όμως των δυσκολιών και των αποτυχιών θα την δούμε, αν υποθέσουμε ότι παύουν να υπάρχουν. Τότε ο ανθρώπινος χαρακτήρας θα μείνει αδοκίμαστος. Η αυτογνωσία και η αυτοκριτική θα είναι ανύπαρκτες. Η ομοιομορφία θα οδηγήσει στην ανία. Η θεωρία θα υπερνικήσει την πράξη. Ευτυχώς όμως που αυτό δεν είναι πραγματοποιήσιμο , γιατί τα έθνη, και ιδιαίτερα το Ελληνικό, θα έσβηναν και ο Πολιτισμός θα σταματούσε στις σπηλιές.

Γι αυτό πρέπει να προσέξουμε ώστε να δημιουργήσουμε μια καλή, τίμια και ισχυρή προσωπικότητα, με την οποία θα ξεπερνάμε τις δυσκολίες και θα διδασκόμαστε από τις αποτυχίες και έτσι θα οδηγηθούμε στο δρόμο της ατομικής και κοινωνικής ευδαιμονίας.

Κείμενο: Ελένη Σκιαδά

 

 

 
 

page 2