logo 07

 

radio  


 

 

Culture


 

 

Theater



Πέντε μαθήματα ζωής απο πέντε μεγάλους στοχαστές

 

Μαθηματα ζωής 11. «Μην ακούτε ποτέ αυτούς που κακολογούν τους άλλους και λένε καλά λόγια για σας» Λέων Τολστόι

Κολακεία… Δυστυχώς όπως έλεγε και ο Κάλβος, δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι την δύναμη να αντισταθούν σε αυτή, επειδή είναι τέτοια η φύση του ανθρώπου που θέλει να τις ακούει. Το ζητούμενο για τον Τολστόι, είναι να μην επιδιώκει κανείς την κολακεία, αλλά την πραγματική αλήθεια. Άλλωστε η ιστορία δείχνει πως αυτός που κολακεύει, με την ίδια ευκολία συκοφαντεί. Κοινώς αν κάποιος σε γλύψει, είναι σίγουρο πως κάποια στιγμή θα σε δαγκώσει.

2. «Τους αρέσει να σκοτώνουν τον χρόνο τους περιμένοντας το χρόνο να τους σκοτώσει» Σιμόν ντε Μπωβουάρ

Η Γαλλίδα συγγραφέας, φιλόσοφος και διανοούμενη αναφέρθηκε φυσικά στην τεμπελιά και στο γεγονός ότι δεν πρέπει να μας παρασύρει. Αν ο άνθρωπος έπαυε ολοκληρωτικά να δουλεύει και να δημιουργεί, τότε οι κοινωνίες, τα κράτη, η ανθρώπινη ζωή θα απειλούνταν με βέβαιο θάνατο. Ζωή σημαίνει κίνηση, ενώ απόλυτη ξεκούραση ισοδυναμεί με θάνατο, όπως θα απαντούσε και ο Πασκάλ.

3. «Οι συμβουλές είναι σαν τα φάρμακα: οι πιο πικρές είναι συχνά οι καλύτερες» Ταγκόρ

Ο Ινδός νομπελίστας, φιλόσοφος και συγγραφέας μάλλον έχει δίκιο, υπό τη λογική ότι τον λογαριασμό δεν τον πληρώνουν ποτέ αυτοί που δίνουν συμβουλές, άρα οι περισσότεροι αρχικά θα προτιμούσαν να μην γίνουν δυσάρεστοι. Αν η αλήθεια ορισμένες φορές είναι πικρή, τότε και μία πικρή συμβουλή μπορεί να είναι πραγματικά αληθινή.

4. «Οι περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν προτού γεννηθούν πλήρως. Δημιουργικότητα σημαίνει να γεννιέσαι προτού πεθάνεις» Έριχ Φρόμ

Ο Έρικ Φρόμ το πήγε ακόμα παραπέρα, λέγοντας πως η δημιουργικότητα απαιτεί το θάρρος να απαρνηθείς όλες σου τις βεβαιότητες. Προφανώς ο Φρόμ με την λέξη δημιουργικός δεν απευθύνεται σε αυτούς που θέλουν να γίνουν μεγάλοι ζωγράφοι, αλλά σε αυτούς που η ζωή τους θέλουν να είναι μια ζωγραφιά (όπως θα έλεγε και ο Όσσο).

 

5. «Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβούμαι τίποτα, είμαι λέφτερος» Νίκος Καζατζάκης

Είναι η επιγραφή που ο ίδιος ζήτησε να χαραχθεί στον τάφο του και έγινε πιο γνωστή απο κάθε άλλη φράση που έγραψε Έλληνας στοχαστής. Προφανώς ως μελετητής και γνώστης της κλασικής ελληνικής γραμματείας, ο Καζατζάκης λάμβανε σοβαρά υπόψη την θεωρία του Λουκιανού στο «Βίος Δημώνακτος», για το τι είναι ελευθερία και ποιός είναι πραγματικά ο ελεύθερος άνθρωπος, όταν οι μάζες ελέγχονται και χαλιναγωγούνται από την τακτική του φόβου και της ελπίδας. Ο Καζατζάκης πίστευε πως πραγματικά ελεύθερος είναι αυτός που δεν χειραγωγείται από τους μηχανισμούς που εμπορεύονται τον φόβο και την ελπίδα.