Culture


 

 

Theater


Συνέντευξη με την Ξένια Γαργάλη

Η Ξένια Γαργάλη είναι η τραγουδίστρια του μουσικού σχήματος Πλαστελίνη ...

- Ξένια, είσαι μοιραία γυναίκα ή ατίθασο κορίτσι;

- Είμαι σίγουρα ένα ατίθασο κορίτσι κρυμμένο στο σώμα μιας μοιραίας γυναίκας!

Ναι, αυτό ακριβώς είναι η Ξένια Γαργάλη, η frontwoman του μουσικού σχήματος Πλαστελίνη. Μια femme fatale που πάνω στη σκηνή συνδυάζει το γυναικείο πάθος με την παιδική αθωότητα, την κοριτσίστικη εκφραστικότητα με την έντονη θεατρικότητα, το παιχνιδιάρικο χαμόγελο με τη ζεστή και μελωδική φωνή. Μια βελούδινη φωνή που γεμίζει κάθε χώρο όπου τραγουδάει με jazz, swing και soul πολύχρωμες νότες από τη μουσική της Πλαστελίνης. Μια φωνή που σε συνδυασμό με τις φρέσκες ενορχηστρώσεις του Περικλή Μπισκίνη στα πλήκτρα, τα jazzy παιχνιδιάρικα σόλο του Αδάμ Δόγκα στο κλαρινέτο και το σαξόφωνο και τους κεφάτους ρυθμούς του Δρόσου Σκυλά στα κρουστά ξεσηκώνουν τις αισθήσεις!

Για να δούμε όμως τι λέει η Ξένια για την Ξένια.

- Ξένια, αν ήσουν μουσική, τι θα ήσουν;

- Αυτή τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, μάλλον επηρεασμένη από το καλοκαίρι που έρχεται, θα σου έλεγα ότι θα ήμουν μια υπέροχη Bossa nova γεμάτη φως, χρώματα, αγάπη και μυρωδιά από θάλασσα! Αλλά ίσως σε άλλη φάση να ήμουν και παθιασμένο τάνγκο ή και τρυφερή μπαλάντα, ποιος ξέρει...

- Και, αν έφτιαχνες ένα σχέδιο με την πλαστελίνη σου, τι θα ήταν αυτό;

- Μια παρέα να παίζει και να δημιουργεί μουσικές! Αυτό που είναι και η Πλαστελίνη μου ως project, ούτως η άλλως.

- Το χαμόγελό σου τι χρώμα έχει;

- Τα χρώματα του ουρανίου τόξου! Αστειεύομαι… Γενικά προσπαθώ όσο μπορώ να αντιμετωπίζω τη ζωή με χαμόγελο.

- Με ποιο τραγούδι πέφτεις στα πατώματα;

- Αναλόγως... Με το Πάτωμα πέφτω σίγουρα στο πάτωμα, άλλα και με το Damn Your Eyes και με το Άνθρωποι Μονάχοι, με πολλά… Γενικά θεωρώ πως είναι ψυχανάλυση τα τραγούδια.

- Όταν ξυπνάς το πρωί, ποια είναι η πρώτη σου σκέψη;

- Συνήθως, λόγω δουλειάς, ξυπνάω λιγάκι πιο αργά. Το σπίτι μου είναι πολύ φωτεινό κι έτσι απολαμβάνω την πρώτη αίσθηση της χαράς και της ενέργειας που δίνει το φως πριν ακόμα σηκωθώ. Φτιάχνω το καφεδάκι μου (δεν ζω χωρίς!) και ξεκινάω οργανώνοντας τη μέρα μου, απαντώντας σε mails και μηνύματα που αφορούν στη δουλειά, μια διαδικασία που απολαμβάνω πολύ.

- Η τελευταία πριν κοιμηθείς;

- Συνήθως διαβάζω κάτι για να με πάρει ο ύπνος, οπότε θα αποκοιμηθώ με τις σκέψεις αυτές. Αν έχω υπερένταση, τακτοποιώ τις σκέψεις μου για την επόμενη μέρα, για να καταφέρω να χαλαρώσω γνωρίζοντας τι έχω να κάνω.

- Το πιο μεγάλο σου απωθημένο;

- Δεν νιώθω πως έχω κάποιο απωθημένο, γιατί απωθημένο είναι κάτι που γνωρίζεις ότι δεν θα σου δοθεί η ευκαιρία να το ζήσεις και να το πραγματοποιήσεις. Αντίθετα, εγώ νιώθω ότι έχω όλη τη ζωή μπροστά μου να ζήσω αυτά που ποθώ και ονειρεύομαι! Αν πρέπει οπωσδήποτε να βρω κάτι να απαντήσω σε αυτό, ίσως θα μπορούσα να χαρακτηρίσω ως απωθημένο την επιθυμία μου να είχα γνωρίσει τον Χατζιδάκι από κοντά.

- Με ποιες νότες θα μπορούσες να μου τραγουδήσεις τον εαυτό σου;

- Mi do fa sol la re si (μην το φασολο ρε συ…)

Λογικό, αφού, είπαμε, η Ξένια είναι μια μοιραία γυναίκα και ένα ατίθασο κορίτσι!

 

Νόνη Διολή