Οδοιπορικό στα Νέα Στύρα – Ο Ήλιος του Ευβοϊκού

Odiporiko Nea StiraMust της διαδρομής με το Φερυ, το τάϊσμα των γλάρων! Ξεκινώντας να γράψω για ένα «οδοιπορικό στα Νέα Στύρα», δεν μπορώ παρά να ξεκινήσω τη διαδρομή από την Αθήνα. Μια ευκαιρία να αδράξω τη μέρα και να ξεφύγω από την πολύβουη πόλη, τους έντονους ρυθμούς και την αυτοκινητοπνιγμένη ατμόσφαιρα. Παίρνω το Κτελ από το Πεδίο του Άρεως, χωρίς να έχω ακόμα συνειδητοποιήσει ότι πάω μια βόλτα στην εξοχή. Μπαίνω μέσα, βγάζω εισιτήριο και ξεκινάμε αγκομαχώντας να βγούμε στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Η ατμόσφαιρα σε πνίγει μέχρι να περάσεις την Αγία Παρασκευή, τη Νέα Μάκρη, το Μαραθώνα και το Κάτω Σούλι, απ’ όπου αρχίσει να σε δροσίζει ο αέρας της θάλασσας. Μετά τη δεξιά στροφή βγαίνεις στο ξέφωτο και αν σταθείς λιγάκι, αυτό που βλέπεις σε ανταμοίβει για την υπομονή σου να διασχίσεις τη μισή Αττική. Κοιτώντας κάτω βλέπεις το λιμάνι με τα Ferry Boat να σε προσκαλούν να ταξιδέψεις τη διαδρομή των 45 λεπτών. Απέναντι σου το νησί, με το επιβλητικό σα φρούριο βουνό, τους κολπίσκους, τις γραφικές παραλίες και τα μικρά λιμανάκια τα οποία περιμένουν να τα ανακαλύψεις. Η μαγεία σε προσκαλεί και δεν έχεις παρά να κατηφορίσεις και να απολαύσεις τη διαδρομή. Η θαλασσινή αύρα σε έχει ήδη μαγνητίσει.

Φτάνεις σε ένα ήσυχο γραφικό ψαροχώρι, του οποίου το τοπίο δεν αλλοιώθηκε τα τελευταία χρόνια. Με τα πόδια, μπορείς να περπατήσεις την ακτογραμμή από το κέντρο του χωριού όπου βρίσκεται το λιμάνι και να εξερευνήσεις τη γύρω περιοχή ανακαλύπτοντας τα κρυστάλλινα νερά του Ευβοϊκού. Θα χρειαστείς όμως αυτοκίνητο για να καλύψεις τη δεκάλεπτη απόσταση που οδηγεί στην άγρια, βραχώδη πλευρά του Αιγαίου και τα γύρω χωριά. Ακόμα ίσως και να περιηγηθείς στις ομορφιές της υπόλοιπης Νότιας Εύβοιας, αν έχεις το χρόνο. Η Νότια Εύβοια είναι ανεξάντλητη, μα πάνω από όλα σε περιμένει να αναπνεύσεις! Ένας τόπος που βρίσκεται τόσο κοντά στο χώρο μα και τόσο μακριά στο χρόνο, ώστε δεν μπορεί παρά να είναι ένας άλλος κόσμος. Απόδειξη, τα αναρίθμητα χρώματα που παίρνει ο Ήλιος του Ευβοϊκού σαν αντικρύζει τα Νέα Στύρα, την ώρα που το ηλιοβασίλεμα συναντά τη θάλασσα.

Η βόλτα συνεχίζεται ανεβάζοντας λίγο το βαθμό δυσκολίας. Με μεταφορικό μέσο διανύω την ολιγόλεπτη απόσταση που με οδηγεί στα Δρακόσπιτα και την Πύλη των Αρμένων. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να φτάσει κανείς εκεί παρά μόνο πηγαίνοντας ως ένα σημείο με το αυτοκίνητο και μετά με τα πόδια. Το μονοπάτι είναι σηματοδοτημένο και σε κατευθύνει στην κορυφή. Η ανηφόρα με ταλαιπωρεί λιγάκι, το οξυγόνο φουσκώνει τα πνευμόνια μου, συνεχίζω όμως απολαμβάνοντας την αίσθηση του αέρα και τις μυρωδιές της φύσης, περπατώντας ανάμεσα στη χαμηλή βλάστηση και στη βραχώδη πλαγιά. Λίγο παραπάνω συναντώ τα αινιγματικά Δρακόσπιτα. Πραγματικά όταν τα βλέπεις αναρωτιέσαι αν όντως τα έχτισαν Δράκοι, όντα με υπερφυσικές δυνάμεις. Πρόκειται για τεράστιες μεγαλιθικές κατασκευές, χτισμένες από αρχαιοτάτων χρόνων. Συνεχίζοντας λίγα μέτρα παραπάνω, φτάνεις στην κορυφή του όρους Κλιόσι (450 υψ.) όπου δεσπόζει η περίφημη Πύλη των Αρμένων, η Ακρόπολη των Στύρων, το έμβλημα της περιοχής. Η πραγματικά υπέροχη θέα σε αποζημιώνει για την ανάβαση. Το οδοιπορικό στο στενότερο σημείο της Εύβοιας, τελειώνει προς το παρόν με τις καλύτερες εικόνες. Όμως δεν λέμε αντίο, αλλά εις το επανιδείν, καθώς μια εξόρμηση δεν είναι ποτέ αρκετή!

Κείμενο - Φωτογραφία: Καραγιάννη Χριστίνα
[ Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. ]
 
 

team