Culture


 

 

Theater


Φωτεινή Ναούμ, Γλυκά Χαράζουν Οι Άγριες Νύχτες

Το almaradio.fm ως ένας διαδικτυακός πολυχώρος σκέψεων, απόψεων και ποικίλων ιδεών δεν θα μπορούσε να παραλείψει το τελευταίο συγγραφικό δημιούργημα της Φωτεινής Ναούμ «Γλυκά χαράζουν οι άγριες νύχτες» των Εκδόσεων Λιβάνη, το οποίο τυπικά εκδόθηκε στις 25 Ιανουαρίου του 2016.

 

          Η καταξιωμένη συγγραφέας γεννήθηκε στην Κομοτηνή τον Απρίλιο του 1978, όπου εκεί ζει και εργάζεται τα τελευταία χρόνια. Ανακάλυψε το γράψιμο σε πολύ μικρή ηλικία, όταν ακόμα έψαχνε τους μαρκαδόρους και τα μολύβια στην τσάντα της. Αργότερα, ψάχνοντας πάνω στις λέξεις τον εαυτό της, έγραψε τα πρώτα της ποιήματα.

          Η σχέση της Φωτεινής Ναούμ με την γραφή, ήταν πάντα καθοριστική για αυτή, μιας και ήταν ο τρόπος να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες της ζωής με περισσότερη αισιοδοξία. Στο παρελθόν συνέγραψε τα μυθιστορήματα «Ο Διαχειριστής» και «Το Κορίτσι με τα Κόκκινα Παπούτσια», ενώ από τον Εκδοτικό Οίκο Λιβάνη έχουν κυκλοφορήσει επίσης τα βιβλία «Αποκαΐδια» και «Βατόμουρο Γλυκό και Χωρίς Παρελθόν». Το μυθιστόρημα «Γλυκά χαράζουν οι άγριες νύχτες», σηματοδοτεί με τον καλύτερο τρόπο πως το 2016 θα είναι ένα έτος δημιουργίας και έμπνευσης.

 

 

 

 

Λίγα λόγια για το τελευταίο της μυθιστόρημα:

 

Τη λένε Νόρα και έζησε μια συνταρακτικά αλλόκοτη ζωή. Μια διαδρομή στα όρια της χαράς και της παράνοιας που γεννά ο έρωτας και η μέθη της επιθυμίας να μη μείνει όνειρο η ζωή. Γεννήθηκε στην Κωστάντζα. Αναζητούσε πάντα διέξοδο για φυγή από τα γνώριμα, από τα συνηθισμένα.

Ολόκληρος πλανήτης δεν ήταν αρκετός για να χαλιναγωγηθεί μια γυναίκα γεννημένη με πάθος, γανωμένη με ζήλο για ζωή, που έπεφτε με τα μούτρα πάνω της και ρουφούσε ό,τι μπορούσε να της δώσει.

Από την έπαυλη της Κωστάντζας σ’ ένα μικρό σπίτι της Αλεξανδρούπολης κι από κει σε ένα υποτυπώδες περιφερόμενο τσίρκο και έπειτα βασίλισσα της γούνας στη Νέα Υόρκη.

Κάθε σταθμός κι ένα αντίο.

Όλη η ζωή μια ατέλειωτη διαδρομή.

Ο πόνος καρφώνεται πάνω στο κορμί σαν σκουριασμένη πρόκα.

Όλοι οι κύκλοι έκλεισαν.

Δεν είχε πια πού να φύγει.

Ή μήπως είχε; Οι άνθρωποι χάνονται, οι δρόμοι ανοιχτοί πάντα μένουν να επιστρέψεις. Αναζητώντας ό,τι έχει απομείνει...

Τρέχει να προφτάσει. Να προλάβει τη ζωή που πάντα αφήνει στη μέση. Τρέχει να προλάβει τον Μηνά που είναι η ζωή. Είναι το πριν και το μετά, πάντα ξεχνά να ζήσει μαζί του το τώρα.

 

Το mail Επικοινωνίας με τη

συγγραφέα: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

 

Επιμέλεια Άρθρου: Τίμος Σταμάτης