Culture


 

 

Theater


Σοφία Παπαηλιάδου: Το κύμα και η θάλασσα δεν χώρισαν ποτέ

 

Η Σοφία Παπαηλιάδου γεννήθηκε στον Πειραιά τον Μάιο του 1979. Παιδί της άνοιξης, της θάλασσας και των λέξεων. Η σχέση της με την πόλη την σημάδεψε και την όρισε. Αποφοίτησε από την Ελληνογαλλική Σχολή Πειραιά Saint Paul. Σπούδασε πάνω στα οικονομικά και έκανε καριέρα στη ναυτιλία και στον ατέρμονο έρωτα με τις λέξεις. 

Αρθρογραφεί σε ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα την τελευταία δεκαετία και τον τελευταίο χρόνο, είναι ιδιοκτήτρια του loveletters.gr. Οι λατρείες της είναι τα παιδιά της, οι γονείς της και το Amor Fati της ζωής της. Όπως δηλώνει η ίδια, μότο της: "Για να το νιώσει πρέπει να το γράψει και για να το γράψει πρέπει να το νιώσει"

«Το κύμα και η θάλασσα δεν χώρισαν ποτέ»

Κυκλοφορεί απο την Άνεμος Εκδοτική

παπαηλιάδου 2Αν ήμασταν σχήμα, θα ήμασταν κύκλος. Χωρίς γωνίες, μόνο καμπύλες. Η αρχή να ενώνεται με το τέλος και να δημιουργεί το πάντα. Με ένα μικρό πείραγμα να γινόμαστε από το μηδέν το άπειρο. Από το τίποτα τα πάντα. 

Αν ήμασταν χρώμα, θα ήμασταν κόκκινο. Κόκκινο της φωτιάς όταν το πάθος μας θυμώνει και χάνουμε τον έλεγχο. Κόκκινο του δειλινού όταν χανόμαστε ο ένας μέσα στον έρωτα του άλλου. Κόκκινο του κρασιού όταν γαληνεύουμε και ωριμάζουμε μέσα στους εαυτούς μας τους ίδιους. 

Αν ήμασταν μυρωδιά, θα ήμασταν της βροχής. Ναι, μην παραξενεύεσαι. Έχει μυρωδιά η βροχή. Κάθε σταγόνα της παίρνει τη μυρωδιά σου. Κάθε σταγόνα της με λούζει μ’ εσένα. 

Αν ήμασταν τραγούδι, θα ήμασταν εκείνο που δεν γράφτηκε ακόμα. Θα ήμασταν εκείνο το τραγούδι που δεν θελήσαμε ποτέ να μοιραστούμε. Εκείνο που θα έγραφες για εμάς.

Αν ήμασταν γεύση, θα ήμασταν σανγκρία με τεκίλα. Αταίριαστοι, διαφορετικοί κι όμως τόσο ίδιοι. Γλυκό με πικρό που γίνονται ένα. 

Αν ήμασταν ήχος, θα ήμασταν η θάλασσα που σκάει στα βράχια. Εσύ θάλασσα, εγώ αέρας. Κι όταν ενωνόμαστε, κάνουμε το πιο δυνατό κύμα. Κύμα κι οι δυο και σκάμε πάνω στα βράχια. Κύμα κι οι δυο και κανένας βράχος δεν μας σταμάτησε. Γιατί το κύμα και η θάλασσα δεν χώρισαν ποτέ.