Μια βόλτα στο πιο φωτισμένο μέρος του κόσμου

Akadimia Platonos 15 Η αλήθεια είναι πως από τον τίτλο που δίνεται στο άρθρο δεν πάει ο νους με μιας! Μιλάμε όμως για την Ακαδημία Πλάτωνος, το μέρος που κατά πολλούς, γεννήθηκε η «Γνώση» και απλώθηκε στα πέρατα του κόσμου! Ο απογευματινός περίπατος στο όμορφο αυτό άλσος με την ιδιαίτερη φυσική ομορφιά και με την περίεργη αύρα που αιωρείται πάνω, μέσα και γύρω από αυτό, δεν έγινε ως μια ακόμα βηματογραφία στο έργο του μεγάλου φιλόσοφου, ούτε και ως μια ακόμα βουτιά στο χρόνο για να αναδείξουμε τις σημαντικές στιγμές που έζησε αυτός ο τόπος… αυτά βλέπετε τα αφήνουμε για τους ειδικούς! Η βόλτα στον φημισμένο αυτό χώρο, έγινε καθαρά και μόνο για να εισπράξουμε την αίσθηση και τα περίεργα συναισθήματα που νιώθει κανείς όταν περπατά μέσα σε αυτόν.

 Γνώση είπαμε και… κατευθείαν θυμηθήκαμε πόσο πολύ μας απασχόλησε αυτή η έννοια κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μας. Η γνώση είναι η κινητήριος δύναμη που από αυτή ξεκινούν τα πάντα και σε αυτή τελειώνουν όλα. Δεν πρέπει να λησμονούμε πως ο Πλάτωνας είναι ίσως από τους πρώτους –αν όχι ο πρώτος- που όρισαν με τις φιλοσοφικές τους αναζητήσεις ποιά είναι αυτή. Πολύ φοβάμαι πως είτε συμφωνούμε είτε διαφωνούμε με αυτή την άποψη, είτε την αντιλαμβανόμαστε πλήρως την έννοια της, είτε όχι, η γνώση είναι η βάση των πάντων, από την οποία ξεκινούμε και τα πρώτα βήματα της ζωής μας, για να φτάσουμε υποτίθεται κάπου! Έστω και αν αυτό το κάπου είναι ένας απλός «περίπατος» εν έτη 2016 στην ακαδημία Πλάτωνος.

Akadimia Platonos 8Και μιας και μας παρέσυρε αυτή η «Γνώση», να αναφέρουμε πως η περιοχή δεν ταυτίστηκε μόνο με τον φημισμένο φιλόσοφο. Εδώ κυνήγησαν την μόρφωση και άλλες μεγάλες προσωπικότητες! Δίδαξαν ή μαθήτευσαν σπουδαίοι άνδρες όπως ο Αριστοτέλης, ο Ξενοκράτης, ο Ηρακλείδης ο Ποντικός, ο Αρκεσίλαος, ο Φίλων ο Λαρισσαίος κ.α. Όλοι τους στο κυνήγι της «Γνώσης» και όλοι τους σε μια Σχολή που διατήρησε την φήμη της για περίπου χίλια χρόνια.

Περίπατος λοιπόν στο άλσος της Ακαδημίας Πλάτωνος και κατηφορίζοντας για να πέσουμε σε μια από τις πολλές εισόδους που υπάρχουν, διαπιστώσαμε κοιτώντας γύρω μας, τις έντονες μορφολογικές αντιθέσεις, οι οποίες υποδήλωναν τις λανθάνουσες κοινωνικές ανισότητες που υπάρχουν. Είπαμε να μην τις φωτογραφίσουμε, μιας και οφείλουμε να σεβόμαστε την ιδιωτική περιουσία τους καθενός και να μην λειτουργούμε ποτέ, χωρίς να έχουμε πάρει πρώτα την άδεια (καλό ε;; πράγματι σπάνιο για την εποχή μας!). Όμως το μάτι μας, παρέμενε καρφωμένο σε αυτές τις αντιθέσεις, οι οποίες προκαλούνταν από την συνύπαρξη του παλιού με το καινούργιο, των πολυόροφων δηλαδή κτιρίων με τα χαμηλά σπιτάκια ή των πολυτελών κτιριακών επιχειρήσεων –τύπου Χρηματιστήριο λίγο πιο κάτω- δίπλα σε μια σειρά από συνεργεία.

 

Κάποιος «ενεργός» κάτοικος της περιοχής, που του κεντρίσαμε το ενδιαφέρον βλέποντάς μας να φωτογραφίζουμε, μας τσίμπησε γρήγορα - γρήγορα και μας εκμυστηρεύτηκε πως εδώ και κάμποσα χρόνια (από το 2008 είπε χαμογελώντας) έχει συσταθεί Επιτροπή Κατοίκων, με βασικό αίτημα την διεκδίκηση δημοσίου χώρου.

Akadimia Platonos 16Το σύγχρονο αυτό παράδειγμα κινήματος πόλης που έχουν αρχίσει ορισμένοι και το μιμούνται σήμερα, επεκτάθηκε λέει πέραν της φυσικής διάστασης του χώρου και σε άλλες κοινωνικές δράσεις, ιδίως μετά το ξέσπασμα της κρίσης, για την αντιμετώπισή της. Κάποιες μορφές δηλαδή αλληλεγγύης σε τοπικό επίπεδο, όπως η λήψη αμεσοδημοκρατικών αποφάσεων για την αντιμετώπιση συγκεκριμένων ζητημάτων. Έχει ανοίξει μάλιστα και ένα συνεργατικό καφενείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που η λειτουργία του στηρίζεται κυρίως στην αλληλεγγύη των κατοίκων και των επισκεπτών του σε αυτό. Η αλήθεια είναι πως έτυχε να είναι κλειστό λόγω Αυγούστου, αλλιώς θα πίναμε ένα παγωμένο καφεδάκι, για να συνεχίσουμε έτσι… με πιο δροσερή διάθεση!

Η μόνιμή μου απορία όσο τριγυρνούσαμε στα όμορφα μονοπάτια του άλσους και συζητούσαμε, δεν σας κρύβω πως ήταν αν αυτό το υπέρχοχο μέρος βρισκόταν σε κάποιον άλλο δήμο ή σε κάποια άλλη πόλη ή χώρα πως θα το είχαν; Πιστεύω σίγουρα καλύτερο, σίγουρα πιο προσεγμένο! Βλέπετε πολλοί από εμάς ζούμε στο κέντρο της Αθήνας και γνωρίζουμε τις παθογένειες και τις δυσκολίες που προκύπτουν όταν ο δήμος είναι μεγάλος και αχανής και που το «συμμάζεμα» του απαιτεί διπλή και τριπλή προσπάθεια σε σχέση με άλλους δήμους, που δεν βλέπεις στους δρόμους ούτε καμένη λάμπα βρε αδερφέ!

Akadimia Platonos 14Anyway! Δεν ήρθαμε να αναδείξουμε τις ατέλειες, τυχόν παραλείψεις ή στοιχεία εγκατάλειψης του δήμου ή άλλου αρμόδιου φορέα! Το άλσος διαθέτει από μόνο του πολλές ομορφιές και οι όποιες παραλείψεις θα ανήκαν σε μια διαφορετικού τύπου συζήτηση. Βέβαια είναι σημαντικό να αναφέρουμε πως πολλές αρχαιότητες που έχουν αποκαλυφθεί εδώ, είναι κλειδαμπαρωμένες εδώ και πολλά χρόνια στις αρχαιολογικές αποθήκες και μια τυχόν αναβάθμιση του μνημείου που θα του έδινε την δυναμική παγκοσμίας εμβέλειας, όλο μοιάζει και πιο μακρινό σαν όνειρο!  Ναι μην σας φαίνεται καθόλου υπερβολικό, όπως λέει άλλωστε και ο τίτλος του άρθρου μας, μιλάμε για  «Το πιο φωτισμένο μέρος του κόσμου».

Εδώ λοιπόν αγαπητοί αναγνώστες, με αυτά και με αυτά, θα σας πούμε ότι σε αυτόν το εξαιρετικό περίπατο, συναντήσαμε κάποια μικρά πραγματάκια τα οποία μάλλον δεν αγοράζονται με τίποτα και όπως φαίνεται δύσκολα τα βρίσκει κανείς αλλού. Ποιά είναι αυτά;; Μα τι άλλο από τα όμορφα μονοπάτια ενδιάμεσα στην ιδιαίτερη βλάστηση του πάρκου, τις πέτρες που ξεπήδησαν από το χρονοντούλαπο της ιστορίας και δεσπόζουν επιβλητικά στον περιβάλλοντα χώρο, την παιδική χαρά λιγάκι παραδίπλα με τα παιδιά να χορταίνουν παιχνίδι και «χώματα», τα μπόλικα παγκάκια που απαρτίζουν τον χώρο και που άλλοι σε αυτά διαβάζουν, ταξιδεύουν την σκέψη τους ή συζητάνε μεταξύ τους ότι μπορεί να φανταστεί κανείς, τους ανθρώπους με τα ποδήλατα ή αυτούς που γυμνάζονται κάνοντας jogging , τα μικρά τετράποδα που βγαίνουν την βόλτα τους με τους ιδιοκτήτες τους. Και όλα αυτά; Μπερδεμένα σε ένα περίεργο αισθητικό χαρμάνι με την αύρα που άφησαν πίσω τους ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, καθώς και οι υπόλοιποι φιλόσοφοι που πέρασαν από αυτήν την γωνιά του κόσμου για να συναντήσουν την «Γνώση»!

Στον απόηχο της σκέψης μας, διαπιστώνουμε πως πολλοί δυστυχώς σήμερα έχουν θεωρήσει την περιοχή υποβαθμισμένη και δεν μπαίνουν καν στον κόπο να την επισκεφτούν, λόγω του συγκοινωνιακού φόρτου των λεωφόρων που την περικλείουν, του μπαζώματος που έχει υποστεί τα τελευταία χρόνια ο Κηφισός, της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που έχει επέλθει στο κέντρο της Αθήνας, της βιομηχανικής ζώνης που εκτείνεται σε κοντινή απόσταση από το πάρκο, με μηχανουργεία, συνεργεία και αποθήκες.

Όπως και νά 'χει το πράγμα, εμείς ξέρουμε πως στην Ακαδημία Πλάτωνος πάντα κάτι θα λάμπει και αυτό το κάτι δεν είναι άλλο από το φημισμένο άλσος, τον αρχαιολογικό χώρο δηλαδή του Πλάτωνα... το μοναδικό αυτό μνημείο Παγκόσμιας Φιλοσοφίας, που έχει τη δύναμη να σου αλλάξει τη διάθεση μέσα σε λίγα λεπτά αφού περάσεις την είσοδο και αρχίσεις να το περπατάς!

Κείμενο - Φωτογραφία: Τίμος Σταμάτης
[ Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. ]