Φτάνοντας... στον Αη Γιώργη

Τα ήσυχα απογεύματα που φυσάει αυτό το ευχάριστο και περίεργο αεράκι της Αθήνας, ένας περίπατος στον Λυκαβηττό μπορεί να σε αποζημιώσει για αρκετές χαμένες στιγμές που δεν πρόλαβες να πιάσεις!

Η ανεμπόδιστη θέα που απλώνεται στα μάτια των επισκεπτών, τα πολύχρωμα φώτα που ξεπετάγονται μόλις αρχίζει να σουρουπώνει, η αίσθηση που σου προκαλεί το να βλέπεις αυτά τα μικρά κουτιά σπιτιών από ψηλά, είναι πράγματα τόσο απλά και ταυτόχρονα τόσο πολύτιμα, που μόνο αν μπεις στον κόπο να πας σε αυτό το σημείο, καταλαβαίνεις πόσα πολλά είναι αυτά που παραβλέπεις γιατί σε τρώει η καθημερινότητα. Με λίγα λόγια ο Αθηναίος δημότης έχει πολλά καλά γύρω του, αλλά σπάνια τα σκέφτεται και ακόμα πιο σπάνια τα εκμεταλλεύεται, λόγω της ρουτίνας που παράγει αυτό το αστικό κέντρο.

Ο Λυκαβηττός είναι ο ψηλότερος λόφος της Αθήνας και δεύτερος μετά τα Τουρκοβούνια στο λεκανοπέδιο της Αττικής. Οι ειδικοί λένε ότι φτάνει τα 277 μέτρα και οι επιλογές να ανέβει κανείς είναι, είτε με το ιστορικό τελεφερίκ, είτε με αυτοκίνητο, είτε αν το λέει η καρδούλα του με τα πόδια! Για τους πιο ρομαντικούς να αναφέρουμε ότι η τιμή του εισιτηρίου για το τελεφερίκ αγγίζει τα 7, 50 ευρώ (ανέβα – κατέβα) και τους αφήνει στο γραφικό εκκλησάκι του Αη Γιώργη. Το συγκεκριμένο μέσο μεταφοράς, αν και αρκετοί θα μπορούσαν να το υποτιμήσουν, δεν είναι μικρή υπόθεση, αφού εγκαινιάστηκε το 1965 και οι μετρήσεις δείχνουν πως μεταφέρει περίπου 300.000 επιβάτες ετησίως!

 

Από τις τρεις λοιπόν επιλογές ανάβασης ακολουθήσαμε εγώ και η παρέα μου τον τρίτο τρόπο, που είναι για τους πιο ...σκληρούς! Αν όχι σκληρούς (χα!), πεισματάρηδες σίγουρα ναι, αφού με όλο αυτόν τον ανήφορο, εμείς απολαμβάναμε τον περίπατο, συζητούσαμε, φωτογραφίζαμε, παρατηρούσαμε! Μόνο και μόνο, δηλαδή, που στους πρόποδες συνυπάρχουν μερικές από τις πιο όμορφες γειτονιές της Αθήνας, όπως η Νεάπολη Εξαρχείων, το Κολωνάκι, η Λεωφ. Αλεξάνδρας, οι Αμπελόκηποι, περιοχές που ακόμα και σήμερα διατηρούν την αστική τους καταγωγή, είναι ένα ωραίο θέμα να συζητάς όσο ανεβαίνεις!

 

Αφού καταφέρεις να κερδίσεις το στοίχημα και να βγάλεις εις πέρας την ανάβαση, τότε αποζημιώνεσαι και με μια διαφορετική αύρα, που είναι δύσκολο να την βρεις σε πιο χαμηλό υψόμετρο. Εδώ πάνω το βλέμμα των ανθρώπων που θα συναντήσεις δεν έχει χαραγμένο τον τεταμένο ρυθμό της μεγαλούπολης… Μάλλον το έχουν αφήσει και αυτοί κάτω, εκεί δηλαδή που ζούν και εργάζονται, σε κάποια γωνιά της πόλης. Κάτι όμορφο συμβαίνει και οι άνθρωποι εδώ είναι πιο χαλαροί, πιο χαμογελαστοί, τα ζευγαράκια πάνε χέρι – χέρι, οι φίλοι κάθονται στα παγκάκια και απολαμβάνουν τον καθαρό αέρα και την απίστευτη θέα.

Εδώ να δώσουμε και ένα tip και κρατήστε τo παρακαλώ στην άκρη του μυαλού σας! Στην αλάνα, δίπλα από το θέατρο, πάρτε ένα μπουκαλάκι νερό και δυο βαθιές ανάσες για να σας βγάλει μέχρι το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου! Άλλωστε είναι κρίμα ο κόσμος που κατεβαίνει ξεκούραστος από το τελεφερίκ να σας βλέπει εξαντλημένους από την πεζοπορία.

Μόλις φτάσετε στο εκκλησάκι μπορείτε να κοιτάξετε πια προς τα κάτω ευχαριστημένοι! Πλανόδιοι με κοσμήματα, κόσμος που φωτογραφίζεται, τουρίστες που ρεμβάζουν και ένα πανέμορφο καφέ – εστιατόριο που δεν παίζει να το βρείτε αλλού!

Και μιας και ανεβαίνοντας είχαμε αδειάσει πια εντελώς από τα προβλήματα της καθημερινότητας, δεν χάσαμε την ευκαιρία να ρωτήσουμε τον κυρ Γιάννη, για την τουριστική κίνηση. Σε αυτή την γωνιά, λέει, οι τουρίστες που καταφθάνουν είναι κυριολεκτικά από όλο τον κόσμο, αφού από το Πάσχα και μετά πολλοί Αμερικανοί, Κινέζοι, Γερμανοί, Ρώσσοι ανεβαίνουν εδώ πάνω για να απολαύσουν την θέα.

 Όλη η περιπλάνηση, αγαπητοί αναγνώστες, κράτησε δυο ώρες και κάτι, από το μετρό του Ευαγγελισμού μέχρι και το ψηλότερο σημείο του Λυκαβηττού, που δεν είναι άλλο από το εκκλησάκι του Αη Γιώργη. Δεν κόστισε κάτι… ίσως λίγη κούραση, αλλά κι αυτή μετεξελίχθηκε σε μια ευεργετική και όμορφη ανάμνηση.

Τολμήστε το και στείλτε μας και φωτογραφίες!

Κείμενο - Φωτογραφία: Ελένη Σκιαδά
[ Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. ]

 

 
 

page 2