Culture


Αντώνης Κορωναίος και Χλόη Μάντζαρη: Το πιο όμορφο τανγκό

Με αφορμή την μουσικοχορευτική παράσταση με τίτλο «Το πιο όμορφο τανγκό» που πραγματοποιείται στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στις 22 και 23 Οκτωβρίου 2016, θελήσαμε να πλησιάσουμε δύο από τους συντελεστές της παράστασης, μέσα από μια μικρή γραπτή συνέντευξη για να τους γνωρίσουμε καλύτερα. Για λογαριασμό, λοιπόν, του Alma Radio ζητήσαμε από τον τενόρο Αντώνη Κορωναίο και την ηθοποιό Χλόη Μάντζαρη, να μας μιλήσουν για το έργο, τα σχέδιά τους και για την μουσική που ενώνει και ψυχ-αγωγεί οδηγώντας, καλλιτέχνες και κοινό, στον υπέροχο κόσμο της Τέχνης. 

Ο Αντώνης Κορωναίος στην Ιωάννα Παπαδοπούλου και η Χλόη Μάντζαρη στην Χριστίνα Δημητρίου έδωσαν τις δικές τους απόψεις σχετικά με την αγάπη για την μουσική, το τραγούδι, το θέατρο. Απάντησαν σε όλες τις ερωτήσεις μας και τους ευχαριστούμε πολύ γι’ αυτό.

 

Ιωάννα Παπαδοπούλου: Ήδη, από προηγούμενες εμφανίσεις καλλιτεχνών σε συναυλίες – σε Ελλάδα και εξωτερικό- έχει διαπιστωθεί ότι το λυρικό κλασσικό τραγούδι «γοητεύει» με άνεση την Τζαζ, τη Ροκ και τη Λάτιν μουσική, σαν να μην υπάρχει λόγος για διαχωρισμό μεταξύ τους!

Σ’ αυτή την παράσταση θα εμφανιστούν τραγουδιστές του κλασσικού λυρικού ρεπερτορίου μαζί με καλλιτέχνες του θεατρικού χώρου για να ερμηνεύσουν μελωδίες από την εποχή του Μεσοπολέμου και να χορέψουν σ’ αυτούς τους ρυθμούς. Η παράσταση θα έχει κοινό παρονομαστή… την υπέρβαση!

Σ’ αυτή την παραγωγή επιβεβαιώνεται, για άλλη μια φορά, ότι «η Μουσική είναι μία!» – όποιο είδος και αν υπηρετεί- με τους καλλιτέχνες να τολμούν και να κάνουν την υπέρβαση!!

- Η πρωτότυπη αυτή σύμπραξη, κλασσικού λυρικού τραγουδιού και ηθοποιΐας, αποδίδεται όσο πιο κοντά στους γνώριμους ήχους και τις ερμηνείες που έχει ήδη το ακροατήριο ή παρουσιάζεται με μιαν άλλη εξίσου ενδιαφέρουσα και αξιόλογη ερμηνευτική προσέγγιση;

Koroneos 4Aντώνης Κορωναίος: Προσπαθούμε να είμαστε το δυνατόν πιο πιστοί στο αρχικό άκουσμα. Μα φυσικά, σαν άνθρωποι και γενιά, έχουμε άλλα ακούσματα. Γίνεται έτσι μια προσέγγιση λίγο πιο οικεία στις ημέρες μας, με την βοήθεια βέβαια του μαέστρου και ενορχηστρωτή μας Παναγή Μπαρμπάτη, που χρόνια τώρα πιστά υπηρετεί την μουσική αυτή. Νομίζω ότι είναι μοναδικός ο τρόπος με τον οποίο έχει προσεγγίσει τα κομμάτια που θ’ ακούσετε, γιατί τα έχει επεξεργαστεί με μεγάλο σεβασμό, πολύωρη και επίπονη μελέτη και αγάπη.

 

Ι.Π.: Μπορεί να «μεταμορφωθεί» μια λυρική φωνή και να ερμηνεύσει διαφορετικά μουσικά ρεύματα και είδη τραγουδιών, π.χ. άριες από όπερες, ναπολιτάνικες καντσονέτες, «ροκ» αποχρώσεις, λάτιν και τζαζ ρυθμούς, μπαλάντες, μουσικές από διάσημα musicals, ελληνικές οπερέτες, κ.λπ.. ;

A.K. - Η φωνή του «λυρικού» καλλιτέχνη είναι μια φωνή εκπαιδευμένη που μπορεί να μεταλλάσσεται ανάλογα των περιστάσεων και της μουσικής που καλείται να υπηρετήσει. Δυστυχώς στη διάρκεια των χρόνων που πέρασαν ο κόσμος λόγω της προώθησης άλλων μουσικών και προτύπων απομακρύνθηκε από το «ωραίο» μιας εξασκημένης φωνής και μας αντιμετωπίζουν ως «ξένα» σώματα. Πιστεύω ότι, πολύ πιστότερα στη σύνθεση, μπορεί να αποδώσει μια εξασκημένη φωνή από μια φωνή που απλά «ερμηνεύει». Όμως αυτό είναι ένα κομμάτι που θέλει μεγάλη και προσεκτική συζήτηση που μπορούμε να το αναλύσουμε μια άλλη φορά.

Ι.Π.: Πόσο σημαντική είναι η επικοινωνία του τραγουδιστή με τον μαέστρο σε μια εκδήλωση όπως το Tango; Είναι θέμα εμπειρίας και των δύο από προγενέστερες συνεργασίες ή κάθε φορά έχει την ιδιαιτερότητά της;

A.K. - Η επικοινωνία του τραγουδιστή με τον μαέστρο, όπως σε κάθε ζωντανή παράσταση, είναι καίριας σημασίας γιατί μεταδίδουμε τις ιδέες μας ο ένας στον άλλον αλλά και γιατί στο τέλος κάποιος πρέπει να κατευθύνει την παράσταση και αυτός μπορεί να είναι μόνον ο μαέστρος. Χρειάζεται πειθαρχία και πίστη για να μπορείς να έχεις συνολικό αποτέλεσμα.

Ι.Π.: Ποια είναι τα φωνητικά, τεχνικά και ερμηνευτικά, ζητούμενα και οι απαιτήσεις σε μια παράσταση όπως το Tango;

A.K. - Τεχνικά οι δυσκολίες είναι πολλές. Πρώτ’ απ’ όλα γιατί όπως προανέφερα οι μουσικές «είναι μεγάλες», ζητούν εύρος φωνής, ελαστικότητα, μα και δυναμική στην απόδοση. Μετά, γιατί έχουμε επεξεργαστεί τα κομμάτια με «όρους» λυρικούς δηλαδή έχουν γίνει μεταφορές σε τόνους ανάλογα με τις φωνές και τις δυνατότητές τους. Εξαιρετικά δύσκολη εργασία που, με πολύ αγάπη και μεράκι, έκανε ο Μαέστρος μας Παναγής Μπαρμπάτης. Ερμηνευτικά, η μελέτη είναι μεγάλη κατ’ αρχήν γιατί, είτε το θέλουμε είτε όχι, είμαστε επηρεασμένοι από όλους αυτούς που τα πρωτοτραγούδησαν. Έπειτα, ο στίχος σε πολλά απ΄ αυτά είναι εξαιρετικής σημασίας και θέλει επεξεργασία και ανάλυση. Όμως έχουμε εδώ και τον κ. Μπαρμπάτη αλλά και την κα. Σοφία Σπυράτου που μας βοηθάει με την ανάλυση και τις ιδέες της. Βλέπετε το τάνγκο είναι μια δουλειά συνόλου που θέλει τον «ενορχηστρωτή» της για να «δέσει».

Don Giovanni Treviso 2006Ι.Π.: κ. Κορωναίο, σ’ αυτή την παράσταση, εσείς ως τενόρος θα έχετε μόνο τραγουδιστικό ρόλο ή θα συμμετέχετε και στις θεατρικές απαιτήσεις για την χορευτική απόδοση των τραγουδιών;

A.K. - Ο ρόλος βέβαια του καθενός μας θα είναι πολύπλευρος με βάση ο καθένας στο αντικείμενό του. Είπαμε ο «ενορχηστρωτής», η κα. Σπυράτου, έχει τον πρώτο λόγο σε αυτό… εμείς καλούμαστε να υπηρετήσουμε ο καθένας με τη γνώση, την εμπειρία και το αντικείμενο τη συνολική «εικόνα» που δημιουργεί η οποία, όπως γνωρίζετε από παλαιότερες φορές που έχετε παρακολουθήσει δουλειά της, είναι ΜΑΓΙΚΗ!!

Ι.Π.: Έχετε ήδη εμφανιστεί σε προγενέστερες παραστάσεις -σε Ελλάδα και εξωτερικό- όπου το μουσικό περιεχόμενό τους δεν είναι από την ανθολογία του κλασσικού λυρικού τραγουδιού. Θα ήθελα να μου πείτε ποιες είναι, συνήθως, οι αντιδράσεις και η συμμετοχή του κοινού κατά τη διάρκεια αλλά και στο τέλος αυτών των εκδηλώσεων; Και κάτι ακόμη.. η ψυχολογία του κοινού είναι διαφορετική ή παρεμφερής στα εκάστοτε ακούσματα μιας συναυλίας, δηλαδή αλλάζει η «ατμόσφαιρα» όταν το ρεπερτόριο είναι ροκ, τζαζ, λάτιν ή κάποιο άλλο είδος;

A.K. - Σ’ αυτή την ερώτηση θ’ απαντήσω συνολικά γιατί πραγματικά η αντίδραση του κοινού σε οποιοδήποτε είδος μουσικής γίνει με όρους σοβαρότητας, το κοινό αντιδρά θετικά και μόνο θετικά. Έπειτα, αυτά τα «crossover» ακούσματα έχουν γίνει πολύ γνωστά πλέον και ο κόσμος τα περιμένει πάντα με ιδιαίτερη αγάπη. Μόνο θετικά είναι τα συναισθήματα εκατέρωθεν.

Ι.Π.: Αυτή την περίοδο τραγουδάτε σε κάποια άλλη παράσταση;

A.K. - Αυτή την περίοδο, παράλληλα, μελετώ «Traviata» του G.Verdi γιατί τον επόμενο μήνα θα συμμετέχω στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Alfred, στην ομώνυμη παραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής που θα παρουσιαστεί στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Zauberflote Livorno 3 ΑντιγραφήΙ.Π.: Τι είδους συναισθήματα και ποια η ικανοποίηση που εισπράττετε από το Τραγούδι αλλά και από το εκάστοτε ακροατήριο;  

A.K. - Τα συναισθήματα είναι πάρα πολλά. Πρωτ’ απ’ όλα χαρά και θαυμασμό γιατί μου δίνεται η δυνατότητα μέσα από την ερμηνεία να γνωρίζω τους συνθέτες, τις περιόδους, τη σκέψη και τις ιδέες των ανθρώπων αυτών. Μετά, ικανοποίηση γιατί κάθε μου ίνα ζει μέσα απ’ αυτό. Χαρά μεγάλη αν με κάποιο τρόπο το μεταδώσω αυτό στο κοινό που ακούει και πάντα ζούμε τη στιγμή μαζί με το κοινό. Και μετά ευχαριστία στον Θεό που με αξίωσε και με αξιώνει να κάνω αυτό που αγάπησα… χωρίς τη συνδρομή του Κυρίου τίποτα δεν θα ήταν εφικτό!!

Ι.Π.: Ποιο το έναυσμα να γνωρίσετε και να σπουδάσετε αυτή την Τέχνη;

A.K. - Με την μουσική ασχολούμαι από την ηλικία των 6 ετών έχοντας ξεκινήσει με σπουδές στο πιάνο, στα ανώτερα θεωρητικά και κατόπιν στο τραγούδι. Η οικογένειά μου, μου μετέδωσε αυτά τ’ ακούσματα από πολύ μικρή ηλικία γιατί και ο πατέρας μου υπήρξε τενόρος και πρωτοψάλτης. Υπήρχε ιδιαίτερη αγάπη, γι’ αυτή την μουσική, στο σπίτι μου. Θυμάμαι σε νηπιακή ηλικία ακόμα που ακούγαμε τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια με τον MarioLanza. Όταν μετέπειτα μεγάλωσα και άρχισα να δοκιμάζω τη φωνή μου, στην ηλικία των 18 ετών, είχα φωνή τενόρου κι έτσι ασχολήθηκα πιο εμπεριστατωμένα.

Ι.Π.: Τι είναι για εσάς το Τραγούδι και ειδικότερα το κλασσικό?

A.K. - Το τραγούδι είναι ο δικός μου τρόπος έκφρασης, είναι ο τρόπος που βιώνω τον κόσμο αυτό. Πολύ προσωπική μελέτη και αγάπη μ’ έχουν συνδέσει ψυχή τε και σώματι. Η χαρά μου είναι μεγάλη όταν ακόμα και ελάχιστα μπορώ να μεταδώσω τα συναισθήματά μου στον κόσμο που ακούει.

Ι.Π.: Ποια είναι τα καλλιτεχνικά σας σχέδια για τη φετινή χρονιά; Πού θα εμφανιστείτε;

A.K. - Εφέτος έχω πολλές συναυλίες και πολλές παραστάσεις στην Εθνική Λυρική Σκηνή, πρώτα με την όπερα «Τραβιάτα» του G.Verdi και αργότερα με την όπερα ο «Κουρέας της Σεβίλλης» του G.Rossini. Το πρόγραμμά μου είναι, μάλλον και πάλι να μεταναστεύσω στο εξωτερικό από την επόμενη χρονιά. Θα δούμε…

Χριστίνα Δημητρίου: Να κάνω κι εγώ μια ερώτηση στον κ. Κορωναίο...

Στο εξωτερικό, μεγάλοι καλλιτέχνες του Λυρικού Θεάτρου όπως ο Λουτσιάνο Παβαρόττι ή η Μονσερά Καμπαγιέ συνεργάστηκαν με μεγάλους καλλιτέχνες άλλων ειδών μουσικής όπως ο Φρέντυ Μέρκιουρυ ή ο James Brown.

Κατά την άποψή σας, θα ήταν εφικτή στην Ελλάδα μια ανάλογη συνεργασία των σπουδαίων Ελλήνων λυρικών καλλιτεχνών με τις μεγάλες φωνές καλλιτεχνών που εκπροσωπούν άλλα είδη της μουσικής σκηνής ;

A.K. - Όχι μόνο είναι εφικτό αλλά είναι και ευχή να συμβαίνει αυτό. Η ανταλλαγή απόψεων και ιδεών πάντα προχωρά. Όλοι μαθαίνουμε απ’ όλους. Χρειάζονται, βέβαια, πάντα συνθήκες και κατανόηση, αλλά όλα βρίσκονται με την ανάλογη καλή διάθεση!!

 

Χλόη Μάντζαρη 3Χ.Δ.: Είστε πτυχιούχος πολιτικός μηχανικός. Τι ήταν αυτό που σας κέρδισε έτσι ώστε να σπουδάσετε σκηνοθεσία και να ασχοληθείτε με το θέατρο ;

Χλόη Μάντζαρη - Βρίσκομαι στο θέατρο από πολύ μικρή. Έχω περάσει από διάφορους «ρόλους» βοηθώντας στο στήσιμο μιας παράστασης. Από το να βρίσκομαι και να παίζω στη σκηνή μέχρι να πουλάω προγράμματα και να βοηθάω στην ετοιμασία κοστουμιών και ό,τι μπορείς να σκεφτείς. Το θέατρο ήταν πάντα το πάθος μου και μέσα στη ζωή μου. Από την άλλη είχα επίσης την τύχη να σπουδάσω σε ένα από τα καλύτερα πολυτεχνεία παγκοσμίως κι έτσι να έρθω σ’ επαφή με έναν τελείως διαφορετικό τομέα. Αυτό μόνο καλό μπορώ να πω ότι έκανε. Μου έδωσε εφόδια και έναν τρόπο σκέψης που όχι μόνο διαμόρφωσε το ποια είμαι σήμερα αλλά και με βοηθάει άμεσα στο επάγγελμά μου. Πιστεύω στην παιδεία και στη σπουδή όπως, επίσης, πιστεύω στην εξέλιξη και την αλλαγή.

Χ.Δ.: Κατά την άποψή σας, το να ασχολείται κάποιος με την Τέχνη σ’ αυτή την πολύ δύσκολη περίοδο είναι «χάσιμο χρόνου» και «φυγή από την πραγματικότητα» ή μια ώθηση προς την ελπίδα;

Χ.Μ. - Κάθε άλλο παρά χάσιμο χρόνου και φυγή θα το χαρακτήριζα. Αν αρχίσουμε να κοστολογούμε με αριθμούς τα πράγματα που κάνουμε τότε θα έπρεπε να πούμε πως τα πράγματα που δεν μπαίνουν σε αριθμούς δεν έχουν αξία. Κι όμως η ιδέα πως οι τέχνες είναι μια πολυτέλεια είναι λανθασμένη. Η τέχνη αφορά άπασι, όλα τα κοινωνικά στρώματα και όλες τις ηλικίες. Όλοι εκφραζόμαστε με μορφές «τέχνης» από τον τρόπο που επιλέγουμε τα ρούχα μας έως το ποιο τραγούδι μας αρέσει να ακούμε.

Όπως τα παιδιά μαθαίνουν και εξελίσσονται, μέσα από το παιχνίδι, έτσι και οι ενήλικες μαθαίνουν και εξελίσσονται μέσα από την τέχνη. Θα μπορούσες να πεις πως η τέχνη είναι το παιχνίδι των ενηλίκων. Το παιχνίδι, η τέχνη, είναι η έκφραση της φαντασίας του ατόμου και είναι αυτό που μας κάνει ανθρώπους. Η ικανότητα να φανταζόμαστε και ως εκ τούτου να συναισθανόμαστε. Μέσω της τέχνης μπορείς να εκτεθείς σε προβλήματα αλλά και ελευθερίες ενός φανταστικού κόσμου κι έτσι, πιο εύκολα, να τα αναγνωρίσεις και να τα αντιμετωπίσεις στον «υπαρκτό» κόσμο. Ζούμε σ’ έναν κόσμο που συνέχεια αλλάζει με τάχιστους ρυθμούς και είναι σχεδόν αδύνατον να ακολουθήσεις τις εξελίξεις. Ένας τρόπος για να κρατιέσαι σύγχρονος είναι και η τέχνη. Ένας τρόπος να κρατάς την επικοινωνία και την συζήτηση ανοιχτή με τους συνανθρώπους σου είναι και η τέχνη. Να έχεις μια κοινότητα με όλη την έννοια της λέξης. Η τέχνη και η κουλτούρα είναι απαραίτητη στη ζωή του ανθρώπου, πόσο μάλλον δε στην δύσκολη πραγματικότητα που ζούμε.

Χλόη Μάντζαρη 2Χ.Δ.: Σε παλαιότερη συνέντευξή σας (το 2014) είχατε πει ότι στο θέατρο είστε «εργάτης» και μόνο με την συνεργασία ανθρώπων και ειδικοτήτων βγαίνει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Θεωρείτε ότι αυτό είναι το «μυστικό» μιας επιτυχημένης δουλειάς ή υπάρχει και κάτι άλλο ;

Χ.Μ. - Αν ξέραμε το μυστικό της επιτυχίας, τότε κάθε δουλειά που κάναμε θα ήταν επιτυχία. Όμως σίγουρα η επιμονή, η σκληρή δουλειά και φυσικά η συνεργασία είναι συστατικά άρρηκτα συνδεδεμένα με το αποτέλεσμα. Πρέπει να δημιουργείς έργο και μια συνέχεια για να μπορείς να εξελίσσεσαι. Το θέατρο είναι μια μορφή τέχνης που, από την φύση του, απαιτεί συνεργασία και επικοινωνία. Αυτό είναι και μέρος της γοητείας του. Χρειάζεσαι πολλές ειδικότητες να έρθουν σε συνεργασία για να φτιάξουν μια παράσταση. Και φυσικά χρειάζεσαι δουλειά. Όσο απλό ή περίπλοκο μπορεί να φαίνεται το τελικό αποτέλεσμα, έχουν δουλέψει και μελετήσει γι’ αυτό πλήθος ταλαντούχων ανθρώπων. Το να βρίσκεις ανθρώπους που μπορείς να συνεργαστείς και να φέρνουν ιδέες είναι μια ευτυχία.

Χ.Δ.: Μητέρα σας είναι η Σοφία Σπυράτου, η σκηνοθέτις της παράστασης. Είναι δύσκολο για έναν καλλιτέχνη να δέχεται υποδείξεις από τον γονιό του ή θα ήταν προτιμότερο να συνεργαστεί με κάποιον εκτός οικογένειας;

Χ.Μ. - Θεωρώ μεγάλη τύχη να μπορώ να συνεργάζομαι με έναν άνθρωπο του συγχρόνου ελληνικού θεάτρου με διεθνή εμπειρία, γνώση και ταλέντο και πλήθος επιτυχημένων συνεργασιών στο ενεργητικό της. Έναν άνθρωπο δυναμικό, δημιουργικό και επαγγελματία που ειλικρινά θαυμάζω. Τώρα προσθέστε σε αυτά την αγάπη και την εμπιστοσύνη. Και ναι, μπορεί ενίοτε να έρχονται δυσκολίες όπως σε κάθε συνεργασία. Έχουμε κι εμείς το δικό μας modus operandi. Έχουμε και οι δυο το πάθος για την δουλειά και το αποτέλεσμα και τον ίδιο σεβασμό στον επαγγελματισμό.

Χλόη Μάντζαρη 1Χ.Δ.: Οι δύο παραστάσεις του Μεγάρου, αφιερωμένες στο μεσοπολεμικό και μεταπολεμικό «ελληνικό» τανγκό, περιλαμβάνουν πολλές διαφορετικές συνθέσεις και ηχοχρώματα. Υπάρχει κάποια σύνθεση που σας αρέσει περισσότερο ; κι αν ναι, ποια είναι και γιατί;

Χ.Μ. - Δεν μπορώ να ξεχωρίσω ένα τραγούδι. Ποιο να πρωτοπώ; Η εποχή εκείνη της ελληνικής μουσικής πραγματικά έχει αφήσει το στίγμα της. Η ποιότητα της μουσικής αυτής είναι εντυπωσιακή. Είχε πλούσιες ενορχηστρώσεις, ποικιλία ρυθμών και αισθάνομαι ότι δεν υστερεί σε τίποτα από τις μουσικές της εποχής εκείνης σε παγκόσμιο επίπεδο. Μαζί έφερε έναν ρομαντισμό και μια ποιητική ατμόσφαιρα, που σαν μαγεία μας φέρνει σε άμεση επαφή με το μελωδικό της στοιχείο. Το ενδιαφέρον σημείο είναι ότι η μουσική αυτή ήταν «λαϊκή». Είχαν πετύχει τη χρυσή τομή.

Χ.Δ.: Στο συγκεκριμένο concept συμμετέχετε δύο ηθοποιοί. Έχετε ρόλους που θα είχατε στο θέατρο ή θα σας δούμε και να χορεύετε στη σκηνή; κι αν ναι… στην μουντή πραγματικότητα που αντιμετωπίζουμε όλοι, ένα τανγκό μπορεί να μας οδηγήσει στο όνειρο;

Χ.Μ. - Σε μια παράσταση που αφορά στο τανγκό, πώς θα περιμένατε να γλιτώσω;

«Το πιο όμορφο τανγκό, το τανγκό της Αθήνας,

τανγκό ερωτικό, το τανγκό της Αθήνας...»

Το ταγκό σε αγκαλιάζει μουσικά και χορευτικά. Το ελληνικό τανγκό, με τις πλούσιες μελωδίες του και τον ερωτικό του στίχο, φέρνοντας άρωμα παριζιάνικου τανγκό μέσα από τα υπέροχα τραγούδια σπουδαίων Ελλήνων συνθετών και στιχουργών σίγουρα θα μας οδηγήσει να ονειρευτούμε μαζί.

Χ.Δ.: Και μετά την παράσταση στο Μέγαρο; έχετε προετοιμάσει το επόμενο βήμα σας, κι αν ναι… θα σας δούμε σύντομα σε κάποια θεατρική σκηνή;

Χ.Μ. - Το επόμενό μου στοίχημα είναι μια σκηνοθεσία, αλλά είναι ακόμα νωρίς για να σας πω συγκεκριμένες λεπτομέρειες. Ελπίζω να έχουμε μια καινούρια συζήτηση με αυτό το θέμα αρκετά σύντομα.

Χ.Δ.: … και μια προσωπική ερώτηση σχετικά με την δουλειά σας βέβαια… έχετε κάνει ή θα κάνατε ποτέ οποιαδήποτε καλλιτεχνική «έκπτωση» λόγω της οικονομικής δυσπραγίας που πλήττει σήμερα την χώρα μας;

Χ.Μ. - Όχι.. δεν πιστεύω στις εκπτώσεις, πιστεύω στις διεξόδους. Αν κάτι δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί για λόγους στενότητας, θα ψάξω να βρω δημιουργικές λύσεις που υπηρετούν το αποτέλεσμα. Μερικές φορές αυτό κοστίζει σε χρόνο ή σε επίπεδα άγχους. Η δουλειά που κάνω όμως, θέλω και προσπαθώ να είναι κάτι που με εκφράζει και εκτιμώ.

Ιωάννα Παπαδοπούλου - Χριστίνα Δημητρίου: … και, για το τέλος, θα θέλαμε να απευθύνουμε και στους δύο τις εξής ερωτήσεις :

- Έχει παρατηρηθεί ότι τα τελευταία χρόνια, οι φροντισμένες παραστάσεις που έχουν ως θέμα την μουσική και τα τραγούδια παλαιοτέρων περιόδων, αποτελούν πόλο έλξης για τους θεατές όλων των ηλικιών.

Πώς εξηγείτε την προσέλευση ατόμων νεαρής ηλικίας που τα ακούσματά τους είναι εντελώς διαφορετικά;

A.K. - Πιστεύω ότι τ’ άτομα νεαρότερης ηλικίας αρέσκονται στο να δοκιμάζουν «νέα» ακούσματα με την έννοια ότι η μουσική αυτή έχοντας τη λεγόμενη «μεγάλη» μελωδία, με μια πιο επεξεργασμένη «ακουστική και οπτική» γωνία, γίνεται πλήρως ανταγωνιστική γι’ αυτά που χάνονται πλέον στο πλήθος φτωχών, μελωδικά, τραγουδιών βασισμένων μόνο στο «bit» και στο παροδικό άκουσμα.

- Τι είναι αυτό που τους αρέσει;

A.K. Πιστεύω ότι τους αρέσει τόσο γιατί παρά το ότι έχουν πλούσια ρυθμικά σχήματα υπάρχουν μελωδίες που, μέχρι σήμερα, τους είναι γνωστές. Οπωσδήποτε η ζωντανή παράσταση πάντα έχει τη γοητεία της μοναδικότητας και της στιγμής είναι δε για τους νέους το καλύτερο πεδίο εξερεύνησης και, παράλληλα, ονειροπόλησης.

- Πού οφείλεται, κατά την άποψή σας, αυτό; Στην ανάγκη των καιρών, σε μια τάση αναβίωσης ή σε κάτι άλλο;

A.K. Πιστεύω ότι ο κόσμος, ειδικά οι νεαροί, βαρέθηκαν τα τύπου «φαστ φουντ» ακούσματα, που και ρηχά είναι και τίποτα δεν τους αφήνουν μετά. «Ψάχνονται» λοιπόν σε άλλους δρόμους. Σίγουρα υπάρχει μία τάση αναβίωσης που δημιουργεί μόδα, μα έστω κι’ έτσι έρχονται κοντά σε ακούσματα πλούσια που δεν ήξεραν και είμαι σίγουρος ότι μεγάλο μέρος του νεαρού κοινού μας έρχεται ξανά. Βλέπετε η κρίση, που περισσότερο είναι αξιών, επηρεάζει και θετικά την κοινωνία μας.

Χ.Μ. - Η επιστροφή σ’ αυτές τις μελωδίες και τα τραγούδια είναι ένα ρεύμα γενικότερα. Πολλοί συνθέτες, της νεότερης γενιάς, επιστρέφουν σ’ αυτές τις μελωδίες και τις επεξεργάζονται με σύγχρονα μέσα.

Αυτό, πιστεύω, που αρέσει είναι οι καταπληκτικές μελωδίες καθώς και ότι κάθε τραγούδι περιέχει μια μικρή ποιητική ιστορία. Αυτό ίσως οφείλεται στην ανάγκη των καιρών. Σε ασταθείς καιρούς, οι άνθρωποι πάντα γυρίζουν και ακουμπάνε σε αυτά που ξέρουν.

Ι.Π. – Χ.Δ.: Πώς νοιώθει, αλήθεια, ένας νέος σε ηλικία καλλιτέχνης όταν ερμηνεύει τραγούδια που έχουν μείνει στην μνήμη του κόσμου μέσα από τις φωνές καλλιτεχνών που έχουν αφήσει το στίγμα τους στο μουσικό θέατρο και όχι μόνο;

A.K. Η αίσθηση που έχω είναι ότι, κατά την εκτέλεση των τραγουδιών, εξάγονται πλούσια συναισθήματα χαράς, νοσταλγίας, ικανοποίησης, συγκίνησης μα ακόμα και λύπης, γιατί χάσαμε στη διάρκεια των χρόνων τόσο πλούσια ακούσματα. Όσον αφορά την προσέγγιση είναι σχεδόν «ιερή» γιατί μιλούμε για «μεγάλη» μουσική πλούσια -αρμονικά, μελωδικά και ρυθμικά- που έχει γίνει γνωστή από μεγάλου διαμετρήματος καλλιτέχνες, πλούσιους σε φωνή, ερμηνεία, τρόπο εκτέλεσης και, κατά τη δική μου άποψη, από αδικημένα τεράστιους συνθέτες και στιχουργούς που λίγο απασχόλησαν τον Τύπο στις νεότερες γενιές και που έχουν να διδάξουν με τη ζωή και το έργο τους τόσο σε καλλιτεχνικό όσο και σε ηθικό επίπεδο τη γενιά μας!!!

Χ.Μ. - Υπέροχα

Κείμενο: Ιωάννα Παπαδοπούλου - Χριστίνα Δημητρίου